« Απεταξάμην... την Περιέργεια?! »

Περιέργεια. Η ανάγκη του ανθρώπου να «εξερευνά» το μυστήριο, το άγνωστο, το κρυφό, το ΑπΑγΟρΕυμΈνΟ  !

Γουστάρουμε την ίντριγκα, το σασπένς, το παράνομο ..

Κρυφά ψου-ψου-ψου μεταξύ δύο κολλητών, πίσω από την πλάτη των υπόλοιπων της παρέας!

Σερφάρισμα στο ίντερνετ με τις ώρες, σε κοινωνικές σελίδες, κους-κουσο-χώρους, «καυτές ιντερνετικές-γραμμές», μέχρι τα ξημερώματα, όταν οι άλλοι νομίζουν πως έχουμε παραδώσει πνεύμα στον Μορφέα...

Σε*Ξ@κι, στα κλεφτά, με το boyfriend ή κάποιο άλλο  διπλό-τριπλό πιόνι του ερωτικού μας ταμπλό, κάτω από το φως του φεγγαριού, κοντά σε άλλους περίεργους.. ωτακουστές !!

Κάνουμε οτιδήποτε θα ανεβάσει την αδρεναλίνη μας στα ύψη, θα εξιτάρει τη φαντασία μας και φυσικά θα αποτελέσει  «μυστικό» καλά κρυμμένο από το διπλανό μας.

Είναι η βαθύτερη ανάγκη του ανθρώπου να «εξερευνήσει» μόνος του, το «άγνωστο» και να αποκτήσει ακόμη πιο ολομόναχος τη σκυτάλη της πρωτιάς στη λύση των «σκοτεινών» μονοπατιών της μαΛ#ακίας ?!

Ή μήπως είναι μια απλή σιχαμερή και κοινότυπη περιέργεια που κάποιοι άνθρωποι δεν θα πατάξουν ποτέ από πάνω τους, γιατί είναι εξαρτημένοι από αυτή και τρελαίνονται να εισχωρούν στα «άδυτα» της, απαξιώνοντας τις αρνητικές συνέπειες της?!

……

- «Απεταξάμην την Περιέργεια τέκνον μου ???»

- « Απεταξ… ΠΟΤΕ!»

- «Απεταξάμην την Περιέργεια τέκνον μου ???»

- « Απεταξ… ΠΟΤΕ!»

- «Απεταξάμην την Περιέργεια τέκνον μου ???»

- « Απεταξ… ΠΟΤΕ!»

Προσοχή λοιπόν κουτοπόνηρα γατάκιααααα !!

Γιατί στο βωμό της Περιέργειας , πολλοιιιί ήταν οι «πιστοί» που θυσίασαν τα πάντα!

Και όπως λέει και το σοφό ρητό και είναι γνωστό τοις πάσι… 

« Η περιέργεια στο τέλος την σκότωσε τη γάτα!»

Και τη γάτα… και τα κουτοπόνηρα γατάκια της!

Υ.Γ. Δεν περίμενα πως θα έβρισκα και τραγούδι που να εξυμνεί την "νόσο και την μακακία σας!"

Ο άνθρωπος που του έλειπε η.. τσίπα !

Μια φορά και έναν καιρό ήταν…

Ο Πάρης. Νέος, εμφανίσιμος, έξυπνος, διπλωματικός. Μπορούσε με τα λόγια να κάνει εύκολα μια ωραία Ελένη να τυλιχτεί στα «δίχτυα» του, όπως μπερδεύεται  ο άμοιρος ροφός μια νύχτα με αστροφεγγιά στα δίχτυα ενός αργόσχολου βαρκάρη!

Ο Πάρης ήταν ένας άνθρωπος φτωχός στην τσέπη, μα πλούσιος στην καρδιά. Έτσι δήλωνε.

Γνώρισε ανθρώπους που του πρόσφεραν  τα ΠΑΝΤΑ. Ενδιαφέρον, κατανόηση, εμπιστοσύνη και αγάπη. Τον δέχτηκαν με τα ελαττώματα του και τον βοήθησαν να γίνει καλύτερος άνθρωπος.

Έτσι, έγινε ένας Πάρης «διαφορετικός», ξεχωριστός και πιο «πλούσιος».

Μέχρι που μια μέρα γύρισε υποτιμητικά, αλαζονικά και εγωιστικά, την πλάτη σε όσους τον «έβαλαν καλοπροαίρετα να ζει σε ένα πραγματικό και όμορφο κόσμο» επιλέγοντας να ζήσει σε ένα κόσμο πλασματικό, γεμάτο ψέμα και υποκρισία.

Του έδωσαν τα πάντα και ανταπέδωσε ένα ΤΙΠΟΤΑ.

Τον τύφλωσαν τα φτηνά «πλούτη», η εύκολη καλοπέραση, οι ακόμα πιο εύκολες σάρκες, η υποκρισία και οι θεατρινισμοί…

Ο ΠάρΗς όμως δεν ήξερε και αγνόησε πως σε αυτή ( και στην επόμενη.. και σε κάθε μια ζωή) ότι δώσεις … θα πάρΕΙς!

Τα είχε πλέον ΌΛΑ όσα αυτός ήθελε, έτσι όπως τα ήθελε.

Του έλειπε όμως ΕΝΑ. Φτηνό και ανούσιο γι’ αυτόν, ακριβό για όσους άφησε πίσω του.

Η ΤΣΙΠΑ.

«Αγοράζεις» την ύλη και «πουλάς» την ουσία.

Και κάπως έτσι ικανοποιείσαι με τα «φτηνά» και πετάς τα «ακριβά».

     Η τσίπα όμως δεν αγοράζεται.

     

          Και κάπως έτσι, από «άνθρωπος» γίνεσαι ζώο ξανά.

Καληνύχτα στις στραβωμένες σας μουτσούνες… «αγρίμια» !

Και τώρα, τι ;

Και κάπου εδώ…

Μυρίζει καλοκαίρι.

Με λίγη δόση ακόμη από τη βροχή που πέρασε ..

Είναι αυτό το «μπερδεμένο». Το “always complicated” συναίσθημα που μας αρέσει να νιώθουμε.

Είναι το αίσθημα απερίγραπτης χαράς όταν πλησιάζουμε αυτό που θέλουμε..

Και το πικρό τσίμπημα όταν  αυτό απομακρύνεται και χάνεται, σαν μια κουκκίδα άμμου μέσα στο άπειρο της θάλασσας..

Κάτι από το χρόνο που τελειώνει. Που όλοι ευχόμαστε να μπορούσε να γυρίσει πίσω για να ξαναζήσουμε τα ίδια.

Και κάτι από το χρόνο που χάθηκε και θα θέλαμε να κερδίσουμε πίσω για να ζήσουμε κάτι τελείως διαφορετικό.

Είναι οι λέξεις που εκτοξεύονται από τα χείλη μας πριν καν τις συνειδητοποιήσουμε.

Οι πράξεις που μένουν στο μυαλό μας και στριφογυρνάνε τα βράδια για να μας κρατάνε άυπνους και να πηγαίνουμε το πρωί, με μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια, στη δουλειά.

Άρωμα από όσα θέλουμε να θυμόμαστε για μια ζωή ..

Και εικόνες από όσα παλεύουμε να ξεχάσουμε μα το μυαλό δε διαγράφει.

Όλα αυτά που κάνουν τον καθένα από εμάς να μοιάζει τόσο διαφορετικός και τόσο ξεχωριστός.

Η αγάπη και το μίσος μαζί.

Η επιθυμία και η αποστροφή.

Ότι φοβόμαστε να ζήσουμε και ότι κυνηγάμε.

Τα όνειρα και οι εφιάλτες...

Καληνύχτα, σε ένα κόσμο γεμάτο ανατροπές, εκπλήξεις, μυστήριο και φαντασία! 

Στάσου - Μη φεύγεις... MygDalaaa !

Υπάρχουν στις μέρες μας, άνθρωποι που ακόμη υποστηρίζουν πως ο χρόνος γυρνάει πίσω..

Εσείς που το πιστεύετε αυτό, θα ήθελα πολύ να μου τεκμηριώσετε τις απόψεις σας!

. . .

Ζούμε την κάθε στιγμή, την κάθε μας ώρα, την κάθε μας ημέρα, περιμένοντας «κάτι» να έρθει.

Χάνουμε στιγμές, ολόκληρες ώρες, ακόμη και ημέρες για αυτό το μικρό, ή το μεγάλο « ΚΑΤΙ».

Και όταν έρχεται, είναι σα να μην πέρασε ποτέ !

«Στάσου, μη φεύγεις.. MyGdaLaaaa» - αλλά όσο και να φωνάζουμε , οι πιο ποθητές στιγμές, τα πιο ποθητά πλάσματα, οι πιο ποθητές επιθυμίες, μας κουνάνε το μαντίλι χασκογελώντας πονηρά.

Και εμείς μένουμε πίσω με τις πιο ποθητές σκέψεις και τα δάχτυλα κολλημένα στο στερεοφωνικό, να συχναλλάζουν μεταξύ rewind και very... very fast forward !

Ζούμε για να θυμόμαστε..

Για να μη ξεχνάμε..

Για να γελάμε..

Και ... (κάπου - κάπου σε θυμάμαι κι η καρδιά μου καίγεται.. τι μαρτύριο περνάω μέσα μου δεν λέγεται - αοιδός ... Κουρκούλης ! ) ... να πονάμε..

Σκέψου λοιπόν όσα δεν θες να ξεχάσεις..

Όσα έρχονται και φεύγουν πριν καν το καταλάβεις.. Και σιγοτραγούδα !
“ Pam-pa-ra-pammmmmmm…. Toum- toum- raiiiii ”

Καλό απόγευμα… Κυριακής ! 

Ο άγιος.. «Βγάλε- Ντίνος»

Ο άγιος.. «Βγάλε- Ντίνος»

Thoughts of a splotchy mind… Ντίνος:

1.       Γεύμα σε εστιατόριο της Αθήνας; - Κανονίστηκε

2.       Σοκολατάκια σε σχήμα καρδιάς; - Πήρα

3.       Τριαντάφυλλα πιο κόκκινα και από το κόκκινο της φωτιάς; - Πήρα

4.       Μαδημένα ροδοπέταλα για να στρώσω στο διάδρομο που οδηγεί στο κρεβάτι; - Πήρα

5.       «Σκούφους» με γεύση άγριου βατόμουρου & ώριμου βύσσινου; Πήρα

....

Α, να μη ξεχάσω να της γράψω και τη γνωστή κάρτα .. «Γλυκό μου μπακλαβαδοκουρκουμπινοσοκολατομωράκι.. Σ’αγαπώ. Χρόνια μας πολλά...»

… Φαγητό, γλυκό, λίγα λουλούδια και το … «νερό στο αυλάκι» - Όχι πολύ απλά, όχι πολύ συνοπτικά, αλλά χαλάλι. Το «επιδόρπιο» αξίζει τον κόπο !

Thoughts of a spotless mind… Μαρία:

1.       Καινούργιο αποκαλυπτικό και σεμνότυφο φόρεμα; - Πήρα

2.       Γόβες που θα τονίζουν το πισωκίνητο κούνημα μου; - Πήρα

3.       Σέξυ εσώρουχα παρθενώπης; - Πήρα

4.       Δώρο για το μωρό μου; - Πήρα

5.       Κάρτα για το μωρό μου; - Έγραψα. * Κάρτες- Δύο (2) , σε νούμερο !

Είχα να του πω πολλά..

«… για το υπέροχο Σ/Κ στο Μπάνσκο που με πήγε & περάσαμε τόσο όμορφα που θα το θυμάμαι για πάντα… Για το πανέμορφο ρολόι που μου έκανε δώρο πριν λίγο καιρό και με βοηθάει να μετράω ευκολότερα τα λεπτά που είναι μακριά μου.. Για τη γλυκιά αγκαλιά του που όταν με κλίνει μέσα του, ξεχνάω τα πάντα..»

«…. Θα του θυμίσω επίσης & τις παντοτινές υποσχέσεις αγάπης που ανταλλάξαμε από τον πρώτο κιόλας καιρό.. Για τα σχέδια που κάνουμε εδώ και καιρό μαζί.. Για τα λόγια που υποσχέθηκε πως θα κάνει πάντα πράξεις.. Για το ότι θέλει να με βλέπει & να με κάνει πάντα ευτυχισμένη….»

Τhoughts of… mine:

1.       Όταν φτάσεις στο σημείο να αγαπήσεις κάποιον, δεν περιμένεις αυτή τη μία και μοναδική ημέρα του χρόνου, για να του δείξεις έμπρακτα την αγάπη σου. Για να του προσφέρεις λουλούδια, δώρα, να βγείτε έξω «σαν ερωτευμένοι πιγκουίνοι» να φάτε μαζί κουβανέζικο, ταϊλανδέζικο, κινέζικο, μεξικάνικο, ιταλικό και ότι άλλης εθνικότητας φαγητό μπορείς να συναντήσεις.

2.       Δεν είναι η μοναδική ημέρα που θα πρέπει να φροντίσεις να βάλεις τα «καλά» σου ρούχα για να εντυπωσιάσεις το amore σου.

3.       Όταν και εφόσον υπάρχει αγάπη, μεταξύ του κάθε Ντίνου και της κάθε Μαρίας, κάθε μέρα προσπαθείς να κάνεις ευτυχισμένο τον άνθρωπο σου.

4.       Δεν ξεχνάς τα λόγια & τις υποσχέσεις σου, δεν παραφέρεσαι και δεν δειλιάζεις μπροστά στις δυσκολίες.

Ας γιορτάσουμε λοιπόν τον Βαλεντίνο,

 «Βγάζοντας» πιο εύκολα και παρορμητικά τα ρούχα μας!

Παραβλέποντας τους τσακωμούς, τις μοιχείες και τις περίεργες αλχημείες της σχέσης που μέχρι πρότινος μας «έτσουζαν».

Υποκλινόμενοι στη δύναμη της ημέρας και της μαζικότητας!

Εμένα, επιτρέψτε μου να το παίξω λίγο αντικομφορμίστρια.

Να πάρω μια κούτα σοκολατάκια σε σχήμα «ό,τι βρω μπροστά μου»,

Να πάρω και ένα κάκτο να κοσμεί το γραφείο μου,

Να στρώσω κανένα χαλί στο διάδρομο…

Και να γελάω με όσους πιστεύουν πως «μια ημέρα του χρόνου, θα κάνει τον άλλον να σε ερωτευτεί ξανά, να φουντώσει το ανελέητο αλλά και ξεχασμένο πάθος σας, να συγκινήσει τις καρδιές σας και να ιντριγκάρει τις αισθήσεις σας!»

Λαϊκιστή μιλώντας… «Βγάλε Ντίνο τα ρούχα στη Μαρία, πιο εύκολα, εις το όνομα μιας παγκοσμιοποιημένης και παράλληλα πολύ ‘δήθεν’ γιορτής»

Και άσε με εμένα να ξερνάω καρδούλες και να φωνάζω πως «δεν υπάρχει αγάπη που να γιορτάζεται μόνο μια φορά το χρόνο» και πως ΑΝ υπάρχει, σίγουρα έρχεται από πολύ μακριά, τόσο που δεν της επιτρέπεται να κάτσει παρά μονάχα μια ημέρα το χρόνο, γεγονός άκρως αποτρεπτικό για τους λάτρεις της «αρμένικης βίζιτας» !!!!

Un cercle !

Κάπως έτσι όπως φεύγουν τα Χριστούγεννα και το παίζεις μπαλαρίνα πάνω στη σκάλα, ξεστολίζοντας όλο το σπίτι.. κάπως έτσι είναι που συνειδητοποιείς πως έρχεται για όλα το «τέλος εποχής»!

Φήμες λένε πως η γη είναι στρογγυλή και μάλιστα γυρίζει.

Όπως γυρίζει και ο χρόνος, γύρω από μια κυκλική εποχιακή τροχιά και πριν καλά – καλά συνηθίσεις να τυλίγεσαι σε μάλλινα κασκόλ με τα χέρια χωμένα στις τσέπες, εκεί σκάνε και οι πρώτες ζέστε και δοκιμάζεις τα περσινά σου μαγιό προσπαθώντας να πείσεις τον εαυτό σου πως δεν πάχυνες, αλλά σου έχει μείνει ένα φούσκωμα από τις τελευταίες γιορτές.

Όλα τελειώνουν εκεί από όπου αρχίζουν, χωρίς να ξέρει κανείς με ακρίβεια ούτε την αφετηρία ούτε το τέρμα. Και είναι το σημείο στο οποίο αρχίζει και επικρατεί ένα χάος!

Ο καθένας ορίζει τη δική του αρχή, μέση και τέλος.

Πάντως σύμφωνα με τις φήμες πάλι, καμία κατάσταση δεν είναι «τετράγωνη» και δεν έχει γωνίες στις οποίες μπορείς να κρύψεις καλά, μυστικά, αλήθειες, σκέψεις και λανθασμένες καταστάσεις.

Όλα γυρίζουν γύρω από ένα κύκλο, αόρατο μεν, αλλά υπαρκτό και ικανό να σε ζαλίσει αν αρχίσεις να γυρίζεις γύρω από αυτόν!

Σκέψου, πως και τα αυτοκίνητα δεν έχουν ούτε τετράγωνες, ούτε τριγωνικές ρόδες. Αλλά κυκλικές! Εξού και το περίφημο ρητό «ρόδα είναι και γυρίζει!»

Γυρίζει, σε ζαλίζει και πάλι από την αρχή σε ξαναρχίζει !!

Και αν επεκτείνουμε λανθασμένα τη θεωρία περί σφαιρικότητας της γης και κίνησης της σε μια νοητή τροχιά, και εσύ γύρω από το ίδιο σημείο γυρίζεις. Και εγώ, και αυτός και όλοι μας.

Ας υποθέσουμε ότι βγάζεις κάθε μέρα τον σκύλο σου βόλτα για τα καθιερωμένα κακάκια. Αφού τα κάνει «το παιδί» τα αφήνεις εκεί, αδιαφορώντας αν θα τα πατήσει κάποιος απρόσεκτος!

Την επόμενη φορά που θα βγεις, σίγουρα θα πας από άλλο δρόμο, γιατί ο «δολοφόνος» και ο «χέστης» δεν πρέπει να αφήνουν δύο φορές σημάδια στο ίδιο σημείο !

Και εκεί που περπατάς ανέμελα, σε άλλο στενό, πατάς τις βιολογικές ανάγκες κάποιου άλλου σκύλου, βλαστημώντας αυτόν τον αναίσθητο ιδιοκτήτη που έβγαλε βόλτα το δικό του «παιδί» και το άφησε να «παρτάρει» ελεύθερα!

Αν παραβλέψεις την σκατοσυζήτηση, θα δεις ότι τα λάθη του κύκλου σου, που προσπάθησες να αποφύγεις, σε έριξαν στα λάθη του κύκλου κάποιου άλλου!

«Κύκλοι… παράλληλοι» και βίοι ταυτισμένοι!

Άσε που δεν γλιτώνει και κανείς! 

ΤΙ ΝΑ ΠΕΙΣ ;! 

Η Αρχή του παντός !

Σε ένα κόσμο που τίποτα δεν χαρίζεται, εγώ δεν σου ζητάω τίποτα. Θέλω μόνο την Ελευθερία μου...και αυτές τις μικρές στιγμές Ευτυχίας που ζωγραφίζουν ένα γλυκό "ηλίθιο" χαμόγελο στο πρόσωπο μου... !

 ..... 

Τι κι αν βρέχει καταρρακτωδώς και πρέπει να τσαλαβουτήσεις στα βρομόνερα  για να φτάσεις στη δουλειά σου; 

Τι κι αν ο μισθός σου αργεί για πολλοστή φορά,  περισσότερο και από την «αγάπη»; 

Αν χάνεις συνέχεια το μετρό και πας μονίμως καθυστερημένος στα ραντεβού σου;

Αν δεν πρόλαβες την προβολή της ταινίας που ήθελες τόοσο να δεις γιατί η παρέα σου ξεχάστηκε στην μπανιέρα να παίζει με τις σαπουνόφουσκες και τα παπάκια;

……

Είσαι σίγουρα πιο ευτυχισμένος όταν ξυπνάς και βλέπεις το χαμόγελο αυτών που αγαπάς..

Όταν το βράδυ σπρώχνεις τον φίλο/ φίλη σου, για να χωρέσετε και οι δύο στο κρεβάτι..

Όταν μένεις ξεσκέπαστος γιατί «το γομάρι» σου πήρε το πάπλωμα..

Όταν γεμίζεις την κούπα σου με καφέ και σε «καταπίνει» ο καναπές μαζί με μια αγκαλιά σοκολατάκια, ποπ κορν και όλους τους ένοχους για τριγλυκερίδια, «ψωμάκια», κυτταρίτιδες και   τα συναφή, χωρίς το παραμικρό ίχνος τύψεων…

……

Γι’ αυτό στο ξαναλέω και άκου το καλά…

Σε ένα κόσμο που τίποτα δεν χαρίζεται, εγώ δεν σου ζητάω τίποτα.
Θέλω μόνο την Ελευθερία μου...και αυτές τις μικρές στιγμές Ευτυχίας που ζωγραφίζουν ένα γλυκό "ηλίθιο" χαμόγελο στο πρόσωπο μου... !