Μέλη

Κυριακή 6 Απριλίου 2014

Στάσου - Μη φεύγεις... MygDalaaa !





Υπάρχουν στις μέρες μας, άνθρωποι που ακόμη υποστηρίζουν πως ο χρόνος γυρνάει πίσω..
Εσείς που το πιστεύετε αυτό, θα ήθελα πολύ να μου τεκμηριώσετε τις απόψεις σας!

. . .

Ζούμε την κάθε στιγμή, την κάθε μας ώρα, την κάθε μας ημέρα, περιμένοντας «κάτι» να έρθει.

Χάνουμε στιγμές, ολόκληρες ώρες, ακόμη και ημέρες για αυτό το μικρό, ή το μεγάλο « ΚΑΤΙ».

Και όταν έρχεται, είναι σα να μην πέρασε ποτέ !

«Στάσου, μη φεύγεις.. MyGdaLaaaa» - αλλά όσο και να φωνάζουμε , οι πιο ποθητές στιγμές, τα πιο ποθητά πλάσματα, οι πιο ποθητές επιθυμίες, μας κουνάνε το μαντίλι χασκογελώντας πονηρά.

Και εμείς μένουμε πίσω με τις πιο ποθητές σκέψεις και τα δάχτυλα κολλημένα στο στερεοφωνικό, να συχναλλάζουν μεταξύ rewind και very... very fast forward !

Ζούμε για να θυμόμαστε..
Για να μη ξεχνάμε..
Για να γελάμε..
Και ... (κάπου - κάπου σε θυμάμαι κι η καρδιά μου καίγεται.. τι μαρτύριο περνάω μέσα μου δεν λέγεται - αοιδός ... Κουρκούλης ! ) ... να πονάμε..


Σκέψου λοιπόν όσα δεν θες να ξεχάσεις..
Όσα έρχονται και φεύγουν πριν καν το καταλάβεις.. Και σιγοτραγούδα !
“ Pam-pa-ra-pammmmmmm…. Toum- toum- raiiiii ”




Καλό απόγευμα… Κυριακής ! 



Πέμπτη 13 Φεβρουαρίου 2014

Ο άγιος.. «Βγάλε- Ντίνος»




Ο άγιος.. «Βγάλε- Ντίνος»

Thoughts of a splotchy mind… Ντίνος:
1.       Γεύμα σε εστιατόριο της Αθήνας; - Κανονίστηκε
2.       Σοκολατάκια σε σχήμα καρδιάς; - Πήρα
3.       Τριαντάφυλλα πιο κόκκινα και από το κόκκινο της φωτιάς; - Πήρα
4.       Μαδημένα ροδοπέταλα για να στρώσω στο διάδρομο που οδηγεί στο κρεβάτι; - Πήρα
5.       «Σκούφους» με γεύση άγριου βατόμουρου & ώριμου βύσσινου; Πήρα

....

Α, να μη ξεχάσω να της γράψω και τη γνωστή κάρτα .. «Γλυκό μου μπακλαβαδοκουρκουμπινοσοκολατομωράκι.. Σ’αγαπώ. Χρόνια μας πολλά...»

… Φαγητό, γλυκό, λίγα λουλούδια και το … «νερό στο αυλάκι» - Όχι πολύ απλά, όχι πολύ συνοπτικά, αλλά χαλάλι. Το «επιδόρπιο» αξίζει τον κόπο !


Thoughts of a spotless mind… Μαρία:

1.       Καινούργιο αποκαλυπτικό και σεμνότυφο φόρεμα; - Πήρα
2.       Γόβες που θα τονίζουν το πισωκίνητο κούνημα μου; - Πήρα
3.       Σέξυ εσώρουχα παρθενώπης; - Πήρα
4.       Δώρο για το μωρό μου; - Πήρα
5.       Κάρτα για το μωρό μου; - Έγραψα. * Κάρτες- Δύο (2) , σε νούμερο !
Είχα να του πω πολλά..
«… για το υπέροχο Σ/Κ στο Μπάνσκο που με πήγε & περάσαμε τόσο όμορφα που θα το θυμάμαι για πάντα… Για το πανέμορφο ρολόι που μου έκανε δώρο πριν λίγο καιρό και με βοηθάει να μετράω ευκολότερα τα λεπτά που είναι μακριά μου.. Για τη γλυκιά αγκαλιά του που όταν με κλίνει μέσα του, ξεχνάω τα πάντα..»
«…. Θα του θυμίσω επίσης & τις παντοτινές υποσχέσεις αγάπης που ανταλλάξαμε από τον πρώτο κιόλας καιρό.. Για τα σχέδια που κάνουμε εδώ και καιρό μαζί.. Για τα λόγια που υποσχέθηκε πως θα κάνει πάντα πράξεις.. Για το ότι θέλει να με βλέπει & να με κάνει πάντα ευτυχισμένη….»


Τhoughts of… mine:
1.       Όταν φτάσεις στο σημείο να αγαπήσεις κάποιον, δεν περιμένεις αυτή τη μία και μοναδική ημέρα του χρόνου, για να του δείξεις έμπρακτα την αγάπη σου. Για να του προσφέρεις λουλούδια, δώρα, να βγείτε έξω «σαν ερωτευμένοι πιγκουίνοι» να φάτε μαζί κουβανέζικο, ταϊλανδέζικο, κινέζικο, μεξικάνικο, ιταλικό και ότι άλλης εθνικότητας φαγητό μπορείς να συναντήσεις.
2.       Δεν είναι η μοναδική ημέρα που θα πρέπει να φροντίσεις να βάλεις τα «καλά» σου ρούχα για να εντυπωσιάσεις το amore σου.
3.       Όταν και εφόσον υπάρχει αγάπη, μεταξύ του κάθε Ντίνου και της κάθε Μαρίας, κάθε μέρα προσπαθείς να κάνεις ευτυχισμένο τον άνθρωπο σου.
4.       Δεν ξεχνάς τα λόγια & τις υποσχέσεις σου, δεν παραφέρεσαι και δεν δειλιάζεις μπροστά στις δυσκολίες.


Ας γιορτάσουμε λοιπόν τον Βαλεντίνο,
 «Βγάζοντας» πιο εύκολα και παρορμητικά τα ρούχα μας!
Παραβλέποντας τους τσακωμούς, τις μοιχείες και τις περίεργες αλχημείες της σχέσης που μέχρι πρότινος μας «έτσουζαν».
Υποκλινόμενοι στη δύναμη της ημέρας και της μαζικότητας!


Εμένα, επιτρέψτε μου να το παίξω λίγο αντικομφορμίστρια.

Να πάρω μια κούτα σοκολατάκια σε σχήμα «ό,τι βρω μπροστά μου»,

Να πάρω και ένα κάκτο να κοσμεί το γραφείο μου,

Να στρώσω κανένα χαλί στο διάδρομο…

Και να γελάω με όσους πιστεύουν πως «μια ημέρα του χρόνου, θα κάνει τον άλλον να σε ερωτευτεί ξανά, να φουντώσει το ανελέητο αλλά και ξεχασμένο πάθος σας, να συγκινήσει τις καρδιές σας και να ιντριγκάρει τις αισθήσεις σας!»

Λαϊκιστή μιλώντας… «Βγάλε Ντίνο τα ρούχα στη Μαρία, πιο εύκολα, εις το όνομα μιας παγκοσμιοποιημένης και παράλληλα πολύ ‘δήθεν’ γιορτής»

Και άσε με εμένα να ξερνάω καρδούλες και να φωνάζω πως «δεν υπάρχει αγάπη που να γιορτάζεται μόνο μια φορά το χρόνο» και πως ΑΝ υπάρχει, σίγουρα έρχεται από πολύ μακριά, τόσο που δεν της επιτρέπεται να κάτσει παρά μονάχα μια ημέρα το χρόνο, γεγονός άκρως αποτρεπτικό για τους λάτρεις της «αρμένικης βίζιτας» !!!!










Τρίτη 7 Ιανουαρίου 2014

Un cercle !



Κάπως έτσι όπως φεύγουν τα Χριστούγεννα και το παίζεις μπαλαρίνα πάνω στη σκάλα, ξεστολίζοντας όλο το σπίτι.. κάπως έτσι είναι που συνειδητοποιείς πως έρχεται για όλα το «τέλος εποχής»!

Φήμες λένε πως η γη είναι στρογγυλή και μάλιστα γυρίζει.

Όπως γυρίζει και ο χρόνος, γύρω από μια κυκλική εποχιακή τροχιά και πριν καλά – καλά συνηθίσεις να τυλίγεσαι σε μάλλινα κασκόλ με τα χέρια χωμένα στις τσέπες, εκεί σκάνε και οι πρώτες ζέστε και δοκιμάζεις τα περσινά σου μαγιό προσπαθώντας να πείσεις τον εαυτό σου πως δεν πάχυνες, αλλά σου έχει μείνει ένα φούσκωμα από τις τελευταίες γιορτές.

Όλα τελειώνουν εκεί από όπου αρχίζουν, χωρίς να ξέρει κανείς με ακρίβεια ούτε την αφετηρία ούτε το τέρμα. Και είναι το σημείο στο οποίο αρχίζει και επικρατεί ένα χάος!

Ο καθένας ορίζει τη δική του αρχή, μέση και τέλος.

Πάντως σύμφωνα με τις φήμες πάλι, καμία κατάσταση δεν είναι «τετράγωνη» και δεν έχει γωνίες στις οποίες μπορείς να κρύψεις καλά, μυστικά, αλήθειες, σκέψεις και λανθασμένες καταστάσεις.

Όλα γυρίζουν γύρω από ένα κύκλο, αόρατο μεν, αλλά υπαρκτό και ικανό να σε ζαλίσει αν αρχίσεις να γυρίζεις γύρω από αυτόν!

Σκέψου, πως και τα αυτοκίνητα δεν έχουν ούτε τετράγωνες, ούτε τριγωνικές ρόδες. Αλλά κυκλικές! Εξού και το περίφημο ρητό «ρόδα είναι και γυρίζει!»

Γυρίζει, σε ζαλίζει και πάλι από την αρχή σε ξαναρχίζει !!

Και αν επεκτείνουμε λανθασμένα τη θεωρία περί σφαιρικότητας της γης και κίνησης της σε μια νοητή τροχιά, και εσύ γύρω από το ίδιο σημείο γυρίζεις. Και εγώ, και αυτός και όλοι μας.

Ας υποθέσουμε ότι βγάζεις κάθε μέρα τον σκύλο σου βόλτα για τα καθιερωμένα κακάκια. Αφού τα κάνει «το παιδί» τα αφήνεις εκεί, αδιαφορώντας αν θα τα πατήσει κάποιος απρόσεκτος!

Την επόμενη φορά που θα βγεις, σίγουρα θα πας από άλλο δρόμο, γιατί ο «δολοφόνος» και ο «χέστης» δεν πρέπει να αφήνουν δύο φορές σημάδια στο ίδιο σημείο !

Και εκεί που περπατάς ανέμελα, σε άλλο στενό, πατάς τις βιολογικές ανάγκες κάποιου άλλου σκύλου, βλαστημώντας αυτόν τον αναίσθητο ιδιοκτήτη που έβγαλε βόλτα το δικό του «παιδί» και το άφησε να «παρτάρει» ελεύθερα!

Αν παραβλέψεις την σκατοσυζήτηση, θα δεις ότι τα λάθη του κύκλου σου, που προσπάθησες να αποφύγεις, σε έριξαν στα λάθη του κύκλου κάποιου άλλου!

«Κύκλοι… παράλληλοι» και βίοι ταυτισμένοι!
Άσε που δεν γλιτώνει και κανείς! 


ΤΙ ΝΑ ΠΕΙΣ ;! 


Πέμπτη 31 Οκτωβρίου 2013

Η Αρχή του παντός !


Σε ένα κόσμο που τίποτα δεν χαρίζεται, εγώ δεν σου ζητάω τίποτα. Θέλω μόνο την Ελευθερία μου...και αυτές τις μικρές στιγμές Ευτυχίας που ζωγραφίζουν ένα γλυκό "ηλίθιο" χαμόγελο στο πρόσωπο μου... !
 ..... 
Τι κι αν βρέχει καταρρακτωδώς και πρέπει να τσαλαβουτήσεις στα βρομόνερα  για να φτάσεις στη δουλειά σου; 
Τι κι αν ο μισθός σου αργεί για πολλοστή φορά,  περισσότερο και από την «αγάπη»; 
Αν χάνεις συνέχεια το μετρό και πας μονίμως καθυστερημένος στα ραντεβού σου;
Αν δεν πρόλαβες την προβολή της ταινίας που ήθελες τόοσο να δεις γιατί η παρέα σου ξεχάστηκε στην μπανιέρα να παίζει με τις σαπουνόφουσκες και τα παπάκια;
……
Είσαι σίγουρα πιο ευτυχισμένος όταν ξυπνάς και βλέπεις το χαμόγελο αυτών που αγαπάς..
Όταν το βράδυ σπρώχνεις τον φίλο/ φίλη σου, για να χωρέσετε και οι δύο στο κρεβάτι..
Όταν μένεις ξεσκέπαστος γιατί «το γομάρι» σου πήρε το πάπλωμα..
Όταν γεμίζεις την κούπα σου με καφέ και σε «καταπίνει» ο καναπές μαζί με μια αγκαλιά σοκολατάκια, ποπ κορν και όλους τους ένοχους για τριγλυκερίδια, «ψωμάκια», κυτταρίτιδες και   τα συναφή, χωρίς το παραμικρό ίχνος τύψεων…
……
Γι’ αυτό στο ξαναλέω και άκου το καλά…

Σε ένα κόσμο που τίποτα δεν χαρίζεται, εγώ δεν σου ζητάω τίποτα.
Θέλω μόνο την Ελευθερία μου...και αυτές τις μικρές στιγμές Ευτυχίας που ζωγραφίζουν ένα γλυκό "ηλίθιο" χαμόγελο στο πρόσωπο μου... !




Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2013

"Σκύλες της Λύσσας, στο βουνό αμοληθείτε…"



Σκύλες της Λύσσας, στο βουνό αμοληθείτε…(sic)

Λυσσασμένες γυναίκες, μόνες, ψάχνουν απεγνωσμένα, τύπο άντρα για φαινομενική «σχέση» , φωτογραφίες με χειλάκια ενωμένα, αγαπούλες στο ηλιοβασίλεμα, ροδοπέταλα στρωμένα στα πατώματα και στα … παπλώματα.. και αχαλίνωτα καλπάσματα σε εξοχές, κάμπους, βουνά, πεδιάδες και τα λοιπά, και τα λοιπά, λοιπά..

Αγαπημένο μου ημερολόγιο…… 2013

Οι ταινίες επιστημονικής φαντασίας με εξωγήινους τύπους ντυμένους με στενά γυαλιστερά ρούχα, που έρχονται στη Γη για να την κατακτήσουν με κάθε μέσο μου μοιάζουν πραγματικότητα.. ΜΑΝΑΑΑ.. ΦΟΒΑΜΑΙ..

Γυναίκες, σφηνωμένες μέσα σε μασαζοκορσέδες, ρουφάνε την κοιλιά τους και μετράνε ανάποδα μέχρι να σκάσουν από το πολύ σφήξιμο που δέχονται από τα «κατά 3 νούμερα» μικρότερα υποτιθέμενα ρούχα τους!

Τα χρώματα του ουράνιου τόξου είναι θρονιασμένα πάνω τους!

  •  ΦΟΥΞΙΑ καρα- μπα-μπαμ, που βγαίνει σε φορμούλες.. γιλεκάκια… μποτούλες… φιογκάκια για τα μαλλιά… και το ξερατό συνεχίζεται!
  • Το πορτοκαλί και το κίτρινο φοσφοριζέ, της σημαδούρας, φοριέται ανεξαρτήτως ώρας και διάθεσης!
  • Το διάφανο άσπρο, «καλύπτει» κώλ°υς χωρίς βρακιά και βυζ@ρες ελευθέρας βοσκής, χωρίς βυζ°θήκες, που πηγαινοέρχονται αγέρωχες κατά το περπάτημα!

Και όλα αυτά γιατί; Γιατί οι «σκύλες» της λύσσας ψάχνουν ένα αρσενικό να κατασπαράξουν! ΕΝΑ.. Αν βρεθεί έστω και ένα αρσενικό διαθέσιμο για αυτές, είναι έτοιμες να ορμίσουν και να του «πιουν... το αίμα»! ! !

Αγαπημένο μου ημερολόγιο…… 2013

Παραπονιόμαστε ότι η οικονομική κρίση δεν οδήγησε σε μείωση τιμών.
Ο ΑΝΤΡΑΣ. Ένα αγαθό που προσφέρεται πλέον, φθηνότερα παρά ποτέ.

Στο ετικετάκι πώλησης που κρέμεται στην πλάτη του, αναγράφεται με μεγάλα κόκκινα γράμματα: “Sales, -70%” .. Τσάμπα πράμα. Παραπάνω από μισοτιμής.
Ένα ρούχο φτηνό, έτοιμο να φορεθεί έστω ως πρόχειρο, από όσες δεν έχουν την δυνατότητα να αγοράσουν κάτι «ακριβότερο»…

Τι προσφέρει;; Να σκεφτώ…
  •  Φτηνό έρωτα..
  • φτηνή ικανοποίηση..
  • Φτηνή καλοπέραση…
  • και σύντομο διάστημα «παραμονής»….
Χαρακτηριστικά του «φτηνού» άντρα:
  • Έλκεται τρομερά από  το ΦΟΥΞΙΑ και ΟΛΑ τα χρώματα της σημαδούρας και του ουράνιου τόξου…
  • Λατρεύει το διάφανο άσπρο καθώς δεν τον βάζει στον κόπο της φαντασίας αλλά τον περνάει κατευθείαν στο ψητό !
  • Δεν έχει εγγύηση άνω του ενός έτους και κάνει λόγο για «κίνδυνο αποσύνθεσης» σε περίπτωση πλυσίματος άνω των 50ο C ! Ξεκάθαρα πράματα: «Θα σου δώσει αυτό που θες, αλλά μη τον πρήζεις κι όλας έτσι; Δεν είναι για πολλά… πολλά..» 
Αγαπημένο μου ημερολόγιο…… 2013

To κακό έχει παραγίνει! Οι εξωγήινες χαζογκόμενες λυσσάνε πλέον όσο ποτέ για «ξέσκισμα» ανδρικής σάρκας..

 Όσοι άντρες απέμειναν, από το φόβο τους έχουν κρύψει τα πουλιά τους…

Και οι μαϊμούδες «άντρες» ξεχύνονται στην αγορά, μισοτιμής με μια «μπεκάτσα» στο χέρι ( και ο νοών νοείτω…)

Σκύλες της Λύσσας, στο βουνό αμοληθείτε (sic), πάρτε απόχες και κυνηγήστε τα «ελεύθερα πουλιά» και αποτάξτε από πάνω σας τα χρώματα του τσίρκου! Πάρτε και όλα τα ρούχα των εκπτώσεων και αφήστε εμάς τις "ξενερωτές" να κάνουμε αποταμίευση για να «αγοράσουμε» μια μέρα ένα «ακριβό» ρουχαλάκι που να αξίζει τα «χρήματα» του και να ταιριάζει απόλυτα στο κορμί μας όταν « το φοράμε»…..




Πέμπτη 17 Οκτωβρίου 2013

Μια πόλη... Όχι και τόσο σαν τις άλλες!



Αθήνα. Η πόλη που πολλοί αγαπούν  και ακόμα πιο πολλοί μισούν.

Στεκόμουν στο παράθυρο ενός φροντιστηρίου πάνω από έναν από τους μεγαλύτερους δρόμους της, κάπου στις 9 παρά το βράδυ, μια καθημερινή.

Τα αυτοκίνητα έτρεχαν να προλάβουν. Ποιος ξέρει τι…. Κόρνες, σπινιαρίσματα, νευρικά φρεναρίσματα.. Όλοι έχουν ένα προορισμό μέσα σε αυτό το χάος της «Μεγάλης» πόλης..

Μια πόλη που σε μαθαίνει να αδιαφορείς για το ποιος μένει στο σπίτι ακριβώς απέναντι σου, εκτός και αν αυτός είναι νέος, ωραίος, ελεύθερος, γυμνασμένος, και ανερχόμενος επαγγελματίας.. Ένας άντρας για σπίτι δηλαδή από αυτούς που όλες ζητάμε.. Ή μια νέα, ωραία, «δασκάλα» στο επάγγελμα, που είναι διαθέσιμη για «κατ’ οίκον» μαθήματα- επισκέψεις, εχέμυθη, με «ευέλικτο ωράριο» και προσιτές τιμές! Μια «τ$ούλα» για σπίτι, όπως ζητάνε οι περισσότεροι άντρες!

Η πόλη με τους ατελείωτους δρόμους που καταπίνουν τα κόκκινα φωτάκια από τα αμάξια, όταν σκοτεινιάζει. Ο θερμότερος υποστηρικτής της πολύ-πολιτισμικότητας, της ανισότητας, της ΑΝΑΡΧΙΑΣ. Με λεωφορεία, τρόλεϊ, τραμ, αυτοκίνητα να προκαλούν μακελειό στους δρόμους και κυκλοφοριακή συμφόρηση όπως αυτή της χοληστερίνης στις αρτηρίες ενός παχύσαρκου που τρώει για πρωινό ένα γουρουνόπουλο μόνος του και για επιδόρπιο πάστες με συνοδεία κόλας   zero!!!

Κι όμως η πόλη αυτή δεν έχει μόνο αρνητικά. Σε μαθαίνει να ζεις αληθινά. Να μπαίνεις στο τρένο με αφετηρία την Κηφισιά και τα νεοκλασικά με τους πλούσιους «δήθεν» νεόπλουτους και να κατεβαίνεις στο τέρμα, στον Πειραιά, εκεί που κοιμούνται πίσω από σορούς σκουπιδιών άστεγοι ζητιάνοι και ναρκομανείς. Ξέρεις, μεγαλώνοντας εδώ, να ΕΠΙΒΙΩΝΕΙΣ, πως δεν έχεις να περιμένεις τίποτα από κανέναν και πως τα παραμύθια δεν γίνονται ποτέ πραγματικότητα!

Η πόλη που σε μαθαίνει τι θα πει να γνωρίζεις κάθε μέρα ανθρώπους – κτήνη, που κοιτάνε μόνο την παρτόλα τους και το πώς θα επιβιώσουν ως μονόφθαλμοι μεταξύ των τυφλών. Εκεί που τα αισθήματα αποτελούν άγνωστη λέξη στην πλειοψηφία, και οι υποστηρικτές αυτών δεν μπορούν να αποτελέσουν ούτε μειονότητα!

Κάποτε ένας φίλος μου έλεγε πως «αν δεν μπαζώσεις, δεν χτίζεις»! Γέμισε ο τόπος της Αθήνας, «μπάζα» , γι’ αυτό εξηγείται και ο χαρακτηρισμός της ως «τσιμεντούπολη»!


Λάτρεις της κατασκήνωσης ενωθείτε, πάρτε τις σκηνές σας και τραβήξτε προς μέρη ορεινά και αραιοκατοικημένα! Για να πείτε στους «Βλάχους», ιστορίες από την μεγάλη Αθήνα, την έξαλλη ζωή, τα ναρκωτικά , τις φτηνές γκόμενες και τους ψευτοεραστές της μιας νύχτας! Δείξτε τους τι θα πει αληθινή «ζωή» σε αυτό το χάος και συμβουλέψτε τους να μην γίνουν σαν εμάς! 

Ας παραμείνουν περισσότερο βλάχοι και .. περισσότερο ΑΝΘΡΩΠΟΙ!! 



Τετάρτη 25 Σεπτεμβρίου 2013

Αχ, αυτός ο άγνωστος, "γνωστός" !



Πόσο καλά ξέρουμε τους εαυτούς μας; 
Πόσο καλά ξέρουμε όσους έχουμε δίπλα μας;


Περνάει ο καιρός.. Και νομίζουμε πως μαθαίνουμε τα «πάντα». Πως μπορούμε να εμπιστευτούμε, να διεκδικήσουμε, να δώσουμε,  ή καλύτερα να χαρίσουμε απλόχερα ότι έχουμε και δεν έχουμε..

Νομίζουμε όμως! Γιατί ελάχιστοι είναι αυτοί που θα σου «ανοίξουν» καλοπροαίρετα την πόρτα του προσωπικού τους κόσμου, που θα σε κάνουν να τους εμπιστευτείς, θα σε αφήσουν να τους χαρίσεις μα θα σου έχουν χαρίσει και αυτοί πρώτα τον κόσμο ΌΛΟ... Σε αντίθεση, οι περισσότεροι, θα σε βάλουν τάχιστα στο διαστημόπλοιο τους και θα σε προσγειώσουν σε χρόνο dt στον πλανήτη ΓΗ!

Μέχρι τώρα πίστευα πως το άσπρο είναι όντως άσπρο και πως το μαύρο είναι το ακριβώς αντίθετο του άσπρου!
Α και ότι άσπρο και μαύρο κάνει γκρι! Βασική χρωματολογία α’ δημοτικού!
** Κάτι ήξεραν οι δάσκαλοι που μας τα μάθαιναν από μικρά !

Μεγαλώνοντας όμως ξέχασα τους βασικούς κανόνες και είπα να ανακατέψω τα χρώματα μεταξύ τους προσπαθώντας να αποδείξω ότι άσπρο και μαύρο κάνει ΚΟΚΚΙΝΟ!
Και ξέρετε τι λένε για το κόκκινο;! Χρώμα του πάθους, του έρωτα, της αγάπης.. Μαγνήτης των ατυχημάτων- παντός είδους και η αηδία συνεχίζεται!
...

«Σε είδα. Στη σχολή, ανάμεσα στο μπούγιο και σε ξεχώρισα για το μυστήριο που έκρυβες στο βλέμμα σου» γράφει κάποια σε γνωστή στήλη περιοδικού…. «Και έτσι εγένετο η σχέση.»

Και συνεχίζει το γράμμα της η άμοιρη, αναλύοντας τον καημό της για τον Άκη που ενώ ήταν όλα μέλι- γάλα στην αρχή της σχέσης τους και ο ένας γούσταρε τρελά να εξιχνιάσει το μυστήριο του άλλου, στην πορεία η σχέση κατέληξε να είναι σκέτο «γάλα» με μια μύγα μέσα! Πάνε τα μέλια , τα σιρόπια και οι αηδίες! Άλλαξε ο Μανωλιός και σε «έστειλε» αδιάβαστη, πακέτο στην πολυαγαπημένη εκπομπή της Βικούλας!
...

… Αγαπητή Ευτέρπη, εσύ που υπογράφεις το άνωθι γράμμα πόνου και το έχεις ποτίσει με δάκρια, τόσα που μακαρίζουμε την τύχη του άμοιρου πληκτρολογίου του pc σου… ΑΚΟΥ ΚΑΛΑ!

Ο Άκης και ο κάθε Άκης, ΠΟΤΕ δεν ασχολείτο με μελισσοπαραγωγή  για να σε γεμίζει μέλια! Για την ακρίβεια, έχει αλλεργία στις μέλισσες και ποτέ δεν έφαγε μέλι, κάτι που αγνόησε να σου πει τους πολλούυυυς μήνες που ήσασταν μαζί! Όπως αγνόησε να σου πει και πολλάαααα άλλα που σχετίζονταν με τη ζωή του γιατί πολύ ΑΠΛΑ… «ΔΕΝ ΣΕ ΑΦΟΡΟΥΣΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΟΥ ΕΠΕΦΤΕ ΛΟΓΟΣ!»…

Μάζεψε λοιπόν αγαπημένη, τα κουβαδάκια σου, πάρε τα βιβλία και τα τετράδια σου και ξαναγύρνα επειγόντως στην  Α’ Δημοτικού, για «Βασική Χρωματολογία»!!!!

Πάντα πίστευα ότι αυτό το μάθημα έπρεπε να διδάσκεται μέχρι και το τελευταίο έτος στη σχολή, σε προπτυχιακά, μεταπτυχιακά, ντοκτορά και… Ένα ντόκτορα να μας εξετάσει, δεν είμαστε καλά!

Ο «Άκης», πάντα έκρυβε ένα μυστήριο και αυτό σε τράβηξε! Σωστά;! Έκρυβε επίσης και πολύ καλά ποιος είναι, τι είναι, τι θέλει, πως το θέλει, που είναι, που πατάει, αν πετάει….!

Πετάει ο γάιδαρος, πέταξε και ο Άκης και εδώ κλίνω με μαθηματικούς συλλογισμούς:

ΕΣΥ: Ευαισθητούλι όσο δεν πάει, αναζητάς τα μέλια και τα σορόπια γιατί γουστάρεις τον «Γλυκό Θάνατο»!
ΑΥΤΟΣ: Βαρύς, ασήκωτος, λιγομίλητος και στριφνός. Βίβλιο κλειστό.
Συμπέρασμα: ΑΣΠΡΟ ΕΣΥ, ΜΑΥΡΟ ΑΥΤΟΣ.
ΑΥΤΑ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ Γ.Κ.Ρ.Ι ! ΓΚΡΙ, ΓΚΡΙ, ΓΚΡΙ όπως τραγουδάνε και τα «μαμούνια» της πρωινής ζώνης!


Τα υπόλοιπα συμπεράσματα… δικά σας! Φιλιά στις μουτσούνες σας, με την ελπίδα εσείς να μην ανακατεύετε λάθος, τα χρώματα της ζωής σας!!!!