Θα πάω στη Ζούγκλα.. με τον Ταρζάν!

Γιατί? Γιατί εκεί είναι δηλωμένες οι άγριες καταστάσεις που επικρατούν και είναι συνειδητή επιλογή σου να τις αντιμετωπίσεις, από τη στιγμή που βρίσκεσαι σε ένα «άγριο» περιβάλλον.

Πόσες δυνατότητες επιβίωσης έχεις όμως όταν δεν είσαι στη ζούγκλα του Ταρζάν, αλλά στην πραγματικότητα του 2012, με ανθρώπους «χιμπατζήδες» δίπλα σου που έχουν μείνει στην εποχή των Νεάντερνταλ ? Που δεν έμαθαν τρόπους συμπεριφοράς, που βλέπουν ένα τσαμπί με μπανάνες να κρέμεται ακριβώς δίπλα τους, αλλά επιλέγουν να σε «σκοτώσουν» για να πάρουν τη μισοφαγωμένη μπανάνα από τα χέρια σου?

Σε μια σύγχρονη ζούγκλα συναντάς όλα τα είδη «ζώων» ακόμα και αυτά που νόμιζες πως έτειναν προς εξαφάνιση. Και φυσικά υπάρχουν δύο στρατόπεδα. Ένα, των καλών ζώων που αντιδρούν μόνο από ανάγκη επιβίωσης σε περίπτωση επίθεσης από «εχθρό» και ένα δεύτερο, αυτό των επιθετικών ζώων-κυνηγών που ολημερίς και ολονυχτίς ψάχνουν το επόμενο θήραμα τους, παραμονεύουν πίσω από θάμνους, πάνω σε δέντρα, μέσα σε «βρώμικες» λίμνες, γίνονται «χαμαιλέοντες» και την κατάλληλη στιγμή βγάζουν τα νύχια τους και τους τεράστιους χαυλιόδοντες τους και κατασπαράζουν τη λεία τους.

Όταν μεγαλώνεις και συνειδητοποιείς τι γίνεται έξω από τη «φούσκα» σου, αρχίζεις να διακρίνεις τις πολλές διαφορετικές στολές ενός χαμαιλέοντα. Έρχεται δίπλα σου συνήθως ως «γνωστός», ως «φίλος», αυτοχρήζεται σωτήρας σου και ιχνηλάτης της πορείας σου, μπορεί να πάρει τη μορφή «ερωτικής σχέσης» σου, ενός περιστασιακού ή μακροχρόνιου συντρόφου σου που «θέλει να ζήσετε τα πάντα μαζί» κλπ κλπ…….
Εσύ ως «αντιλόπη» (ζώο ΦΥΤΟφάγο), δεν μυρίζεσαι εύκολα τον κίνδυνο, τυφλώνεσαι από την ασφάλεια, την διπλωματία ή την γοητεία που σου εκπέμπει ο/η εκάστοτε χαμαιλέοντας και παραδίνεσαι ακούσια μπροστά στο «άκακο προσωπείο» του. Και είναι η στιγμή που συνειδητοποιείς πως ο γατόπαρδος (ΣΑΡΚΟφάγο ζώο) είχε το απόλυτο καμουφλάζ και κατάφερε να βρει και αυτή τη φορά την εύκολη τροφή του.

Η πρώτη φορά που είσαι εσύ το θύμα και ο άλλος ο θήτης, συγχωρείται. Δεν ήξερες πως έχεις μπει σε ένα κλουβί με puma, ουρακοτάγκους, τίγρεις , χιμπατζήδες, ανακόντα, αλιγάτορες, ταραντούλες και μυρμηγκοφάγους, που όλα τους έχουν το χάρισμα του χαμαιλέοντα.
Το θέμα είναι την δεύτερη φορά που θα σε πλησιάσει κάποιο ύπουλο ζώο, να ξεχάσεις την άκακη φύση σου και να αμυνθείς προκειμένου να επιβιώσεις.
Και δεν σου μιλάω για επίθεση με δόντια, νύχια,  αλλά ούτε με όπλα εποχής Νεάντερνταλ.

Στη σύγχρονη κοινωνική ζούγκλα που είσαι αναγκασμένος να ζήσεις, ο καλύτερος τρόπος να ξεφύγεις από τον «κάπως» επιθετικό και χαιρέκακο διπλανό σου, είναι να ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ.
Ένα χαμόγελο αληθινό και ζεστό, που θα εκπέμπει πραγματική εσωτερική ισορροπία και ηρεμία, αρκεί για να κάνει τους χαμαιλέοντες δίπλα σου να αλλάξουν πολλάαα χρώματα!!!!
Είναι επίσης αρκετό , για να αναρωτηθούν  τι έκαναν λάθος αφού δεν κατάφεραν  να σε ρίξουν στα δίχτυα τους  και να θρηνήσουν με οδυρμούς την πανωλεθρία τους!

Πολλές φορές δεν χρειάζεται καν να μπεις στη διαδικασία να εξηγήσεις σε κάποιον ότι καταλαβαίνεις πως υποκρίνεται, πως παίζει ρόλους και κινείται με συμφέροντα.
Είναι καλύτερο να τον αφήσεις να τελειώσει την παράσταση, να χειροκροτήσεις ως ευγενικός θεατής και να φύγεις ως «κύριος», διακριτικά και με αξιοπρέπεια ˙ δίνοντας έτσι στον άλλον την ψευδαίσθηση ότι είναι εξυπνότερος από εσένα, ένα άπιαστο λαγωνικό και ένας άψογος δολοπλόκος!


Μακάρι να μπορούσαμε να ζούμε σε μια πιο αξιοκρατική και «διαφανή» ζούγκλα , αλλά αφού εδώ θα πρέπει να επιβιώσω, σας χαμογελώ αληθινά με όλη την καρδία μου και σας χαιρετώ!
Στέλνοντας πολλά φιλιά στις στραβωμένες σας μουτσούνες, που σίγουρα κάποιοι θα έχετε αυτή τη στιγμή , απορώντας από ανασφάλεια μήπως είστε και εσείς ένας… χαμαιλέοντας! 

                               

"Money____OR___Honey??!"

Money    OR     Honey?? 

Πολλών γυναικών το όνειρο είναι να βρουν μια μέρα έναν «πρίγκιπα» και να γράψουν το δικό τους παραμύθι.. Να έρθει πάνω στο άσπρο του άλογο, να τους απλώσει το χέρι αποφασιστικά και να τις ταξιδέψει σε μέρη άγνωστα και παραδεισένια. Ακριβά ρούχα, αμάξια, ένα παλάτι για σπίτι με υπηρετικό προσωπικό ως must των περιστάσεων και φυσικά ως background σε όλα αυτά, μια ζωή που συνδυάζει απόλυτα έρωτα και χρήμα..
Και «έζησαν αυτοί καλά και…» κάπως έτσι τελειώνουν όλα τα παραμύθια, όπως και το παραπάνω, διότι επρόκειτο περί ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΑΣ..
Στην πραγματικότητα «…εμείς ζούμε καλύτερα» από αυτούς στα παραμύθια??

Αν μελετήσω τα γεγονότα καθαρά μαθηματικά (δηλαδή τελείως τυποποιημένα ώστε να καταλήξω σε ένα συμπέρασμα με απαγωγή εις άτοπο ή βασισμένο στη λογική και όχι επηρεασμένο από το συναίσθημα ) ..έχω τα εξής:
Έστω ότι βρισκόμαστε σε κοινωνία με 2 ιδιωτικά αγαθά.
Χ= αγαθό «χρήμα/money»= 5 δρχ,        Ψ= αγαθό «Honey»=5δρχ
και θέτω τα αγαθά ως ιδιωτικά γιατί δεν μοιράζονται ελεύθερα σε όλους , διατίθενται σε περιορισμένη ποσότητα και για περιορισμένο αριθμό ατόμων.  Επίσης για να τα αποκτήσεις πρέπει να καταβάλλεις το αντίτιμο- τίμημα…

Ο καταναλωτής Α έχοντας 5 δρχ, μπορεί να αγοράσει  ή το Χ ή το Ψ.
Συμπέρασμα 1 : « Προκειμένου να αποκτήσει το Χ , θυσιάζει το Ψ και το αντίστροφο».

Συμπέρασμα 2: Σε μια κοινωνία λοιπόν που η ζωή κάθε άλλο παρά χαρίζεται, είναι καίριο  ζήτημα το ΤΙ αγαθό θα επιλέξεις να αγοράσεις.

Μεταξύ μας, πάντα από πολύ μικρή με προβλημάτιζε αυτό το ζήτημα. Τι θα έπρεπε να διαλέξω όταν θα ερχόταν εκείνη η «κούφια» ώρα?  Όχι πως με περιμένει έξω από την πόρτα αυτή τη στιγμή ο πρίγκιπας και παράλληλα η λουσάτη του ζωή στο παλάτι.. Ούτε βέβαια με πήραν ακόμα τηλέφωνο από τη μεγάαααλη πολυεθνική που είχα στείλει το βιογραφικό μου.
Ξέρεις ποια λέω μωρέ, την Υ.D.A.F.* που δίνει μηνιαίο μισθό 15.000€ μαζί και μία Maserati για τις καθημερινές μετακινήσεις στην πόλη.
*Y.D.A.F= YourDreamsAlwaysFail , Idiot ! ! ! !

Αλλά έστω ότι είχαμε 2 πιο «ρεαλιστικά» σενάρια :
Στο 1^ο , θα ερχόταν ο ιππότης μου, κούκλος, γυμνασμένος, Θεός, τον οποίο ήταν ζήτημα δευτερολέπτων να ερωτευτώ ΦΟΥΛ , και μου έλεγε «Γειά σου, είμαι ο Έρωτας της ζωής σου. Σου προσφέρω αγάπη, τρελό και παθιασμένο έρωτα για ‘μια ζωή’, συντροφικότητα ,προστασία και σεβασμό.. ΑΛΛΑ δεν μπορώ να σου προσφέρω μια πολυτελή ζωή. Ίσως χρειαστεί να φοράς συχνά τα ίδια ρούχα, ίσως τα βράδια σε ζεσταίνει η αγκαλιά μου και όχι το καλοριφέρ, ίσως αντί για χαβιάρι αναγκαστείς να τρως συχνά ξερό ψωμί και ξαναζεσταμένο φαγητό. Δέχεσαι να έρθεις μαζί μου και να παλέψουμε MAZI???....»

Στο 2^ο πάλι, την ώρα που ο ιππότης μου , χτυπάει το κουδούνι της πόρτας μου, εγώ δεν το ακούω γιατί μιλάω απορροφημένη στο τηλέφωνο. Με την Πολυεθνική ντεε, όχι με την Μαρίκα.
(*Την Μαρίκα θα την πάρω μετά , να της πω , ότι από Δευτέρα θα την πηγαίνω στη λαϊκή να ψωνίζει, με την νέα μου Maserati και όχι με το λεωφορείο της γραμμής… )
 Η Πολυεθνική λοιπόν, κατενθουσιασμένη με τις απίστευτες χρηματοοικονομικές μου ικανότητες, ζητάει να υπογράψουμε συμβόλαιο «αιώνιας πίστης και καθόλου πάθους» . Το χρυσό συμβόλαιο περιλαμβάνει ατελείωτες ώρες δουλειάς , καθόλου χρόνος για προσωπική ζωή, αλλά ποιος τo υπολογίζει αυτό , όταν θα γυρνάς με μια Maserati  στο υπερ-lux σπίτι σου που οι καναπέδες του θα σε «αγκαλιάζουν» ζεστά» για να ξεκουράζουν το βασανισμένο σου κορμί, που η plasma-500 ιντσών τηλεόραση σου θα σου «μιλάει» μέχρι να σε πάρει ο ύπνος.. που οι «δούλες» του παλατιού θα σε ταΐζουν χαβιάρι για πρωινό, που θα κάνεις μπάνιο με γάλα καρύδας και ακριβά αιθέρια έλαια…
___________________________________________________________________________

Πόσο δύσκολο είναι να διαλέξει κάποιος μεταξύ του “honey” και του “money”.. ?
Αν κάποιος με ρώταγε όμως, ΕΓΩ τι θα διάλεγα θα του φώναζα πως..
Αν έχεις το “honey” μπορείτε να γίνετε μαζί, διπλά «πλούσιοι» . Εσύ θα έχεις ΑΥΤΟΝ και αυτός, ΕΣΕΝΑ. ΑΞΙΑ ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΗ.. Σου ακούγεται all time classic,στερεοτυπικό και πολύ romantic για τις αντιλήψεις σου.
Προτιμώ όμως να μείνω μια  Σου-ρεαλίστρια της ΔΕΚΑΡΑΣ , παρά μια ΛΟΥΣΑΤΗ ρεαλίστρια, full-time business-woman.

Βέβαια πολλοί είχαν τα μυαλά μου και κατέληξαν στα φανάρια να πουλάνε χαρτομάντιλα.
Ήξεραν όμως ότι ανέβηκαν έστω και για λίγο στον κόσμο της σαπουνόφουσκας και του παραμυθιού, με ιππότες και αληθινές μάχες...
Καλύτερα να είσαι ηττημένος στη μάχη και ας  ξέρεις πως πάλεψες με τον ΑΝΙΚΗΤΟ μαχητή , τον «’Ερωτα».
Τι κατάλαβαν όσοι δεν ήταν ποτέ στα «μετόπισθεν» ? Όσοι κέρδισαν την εύκολη πρόκληση της άνετης ζωής με αντάλλαγμα την ίδια τους τη ζωή?
…ΔΕΝ κατάλαβαν ΤΙΠΟΤΑ. Είμαι τόσο σίγουρη.  Πούλησαν την ψυχή τους, για λίγα χάρτινα νομίσματα παραπάνω… Η ΠΛΗΡΗΣ ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ ΤΟΥ «ΕΙΝΑΙ».. Όταν το δικό σου , καταδικό σου «εγώ», αγοράζεται από το εκάστοτε δημόσιο, για χρήματα…

BULLSHITS , honey..
.. It’s not about the money..
..We don’t need your money, honey..

… we love each other and… LOVE IS FOR FREE….!

"Αυτή μέχρι και μουστάκι θα σε βάλει να ξυρίσεις!"

“Αυτή μέχρι και το μουστάκι θα σε βάλει να ξυρίσεις! ..
Να μου το θυμηθείς. Αυτή αν δεν σε κάνει φλώρο, εμένα να μη με λένε Μεμά!”

Εσύ, το μεγαλύτερο αλάνι, ο άντρας που ΟΛΕΣ ζητούσαν απεγνωσμένα στο κρεβάτι τους, που το άρωμα σου προκαλούσε ζάλη και ταραχή, εσύ που το όνομα σου αποτελούσε πηγή ατελείωτων συζητήσεων μεταξύ γυναικών που έπνιγαν την απελπισία τους σε mohitos, μέχρι τελικής πτώσεως…. Εσύ λοιπόν, εδώ και 2 μήνες, ολόκληρους, είχες μπει επιτέλους σε ρυθμούς σχέσης.
Της έφερες μάλιστα λουλούδια την ημέρα της γυναίκας, εσύ που μέχρι χθες στα λουλούδια είχες αλλεργία!! Έκανες και σχέδια για διακοπές μαζί, εσύ που μέχρι χθες δεν μπορούσες να προγραμματίσεις με ποια από όλες θα πας για καφέ το επόμενο πρωί!
Αγόοοορι μου, έρωτας είναι θαρρώ ότι νιώθω, αγγίζω και ζω, όπως λέει και το άσμα..

Δεν ήταν πολύς καιρός πριν, που συζητάγαμε σε μια παρέα για τα συμπτώματα του έρωτα και έπαιρνες όρκο ότι είχες κάνει τα εμβόλια σου από μωρό, ότι ήσουν γεμάτος αντισώματα και ακόμα και μετά από ισχυρή μετάλλαξη του «ιού» εσύ θα στεκόσουν βράχος.
Γιατί να μην είχα ένα μαγνητόφωνο τότε να καταγράψω τις βαρυσήμαντες δηλώσεις σου που τελικά πήρες πίσω εν μια νυχτί?!

(Η ιστορία σας ξεκίνησε κάπως έτσι!)
… Είχατε βρεθεί σε κοινή παρέα, ο καθένας με διαφορετικές σχέσεις τότε. Απλοί γνωστοί! Μέχρι που.. αρχίσατε να βγαίνετε φιλικά για καφέ (της παρηγοριάς, από τους καφέδες που ανταλλάσσεις «άσχημες» εμπειρίες της νυν σχέσης σου και παράλληλα τραβάς πλώρη για την νέα σου κατάκτηση, αυτή που βρίσκεται αυτή τη στιγμή δίπλα σου και χαμογελάει πίνοντας το freddo της!)
Την είχες καλέσει μετά τον καφέ από το φοιτητικό σπίτι σου, 2 τετράγωνα πιο κάτω από την καφετέρια , για να της δείξεις το κρυφό ταλέντο σου στη διακόσμηση εσωτερικών χώρων!
Βάλατε να δείτε ταινία μαζί, ξαπλωμένοι στον καναπέ, είχαν ήδη περάσει κατά πολύ τα μεσάνυχτα και… κάτι το κρασί που ακολούθησε μετά τον καφέ, κάτι οι πολύωρες συζητήσεις σας, κάποια στιγμή γύρισες και την βρήκες να κοιμάται αγκαλιά με το μαξιλάρι…
Ήταν η στιγμή που ένιωσες κάτι να τσιμπάει το σφιχτό σου ποπίνι, κοινώς κωλομέρ*ι !
Δεν ήταν σκόρος, ούτε κοριός, ήταν ο διαολεμένος Έρωτας που παραλίγο να του ξεφύγεις. Σε πέτυχε την τελευταία στιγμή και ήρθε για να σου αλλάξει τη ζωή!
ΛΟΙΠΟΝ, ΕΔΩ ΕΝΤΟΠΙΖΩ, ΤΗΝ ΑΦΟΠΛΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΤΗΣ ΟΧΙΑΣ! ΝΑ ΣΕ ΤΥΛΙΞΕΙ ΣΤΑ ΔΙΧΤΥΑ ΤΗΣ..
Πως μπορούσες να μην υποκύψεις στην ομορφιά της εξάλλου, ενώ αυτή κοιμόταν «αγγελικά» δίπλα σου?!
…..
Όχι μόνο πήγατε διακοπές εκείνο το καλοκαίρι , αλλά ακολούθησε και ο χειμώνας για σκι στον Παρνασσό και το επόμενο καλοκαίρι και αρκετά καλοκαίρια ακόμα..

Στο είχα πει εξαρχής! ΑΥΤΗ, μέχρι και το μουστάκι θα σε έβαζε να ξυρίσεις!
Στο ξύρισε το μουστάκι, σε βοήθησε να σταματήσεις το κάπνισμα και όλες τις κακές συνήθειες και εν ολίγοις σου έβαλε τα δύο πόδια σε ένα παπούτσι! Μέχρι εδώ, ήμουν με το μέρος σου φίλε μου! Έφταιγε για όλα αυτή! ΑΥΤΗ σε άλλαξε, σε πήρε από την κοσμάρα σου και σε έβαλε στην ρόζ σαπουνόφουσκα της! Έπρεπε να πάρεις την εκδίκηση σου! Γιατί ένα πρωί ξύπνησες και τα μάγια είχαν λυθεί. Δεν ήθελες να έχεις δίπλα στην οδοντόβουρτσα σου τη δική της, ούτε τα ρούχα της να σου πιάνουν τη μισή ντουλάπα.
Ήθελες να γυρνάς ξημερώματα σπίτι, μετά από clubbing με την αγοροπαρέα σου και φυσικά μετά από τρελό γκομένισμα μέχρι τελικής πτώσης… και προσγείωσης στο κρεβάτι σου για αχαλίνωτα sport!
Ήταν πασιφανές, έπρεπε να βάλεις μπροστά το σχέδιο εξόντωσης της Barbie που μέχρι σήμερα, δήλωνες τρελά ερωτευμένος μαζί της!!

ΕΔΩ λοιπόν,έτσι ξαφνικά, αλλάζω στρατόπεδο και πάω με το μέρος της! Όχι γιατί με πλήρωσε αδρά για να την υπερασπιστώ, αλλά γιατί εδώ μιλάει το γυναικείο φίλτρο!
*Και γιατί κάτι ξέρω και εγώ από «αθεράπευτα εργένηδες!», οπότε συμπάσχω..
                                                      _______________________
ΔΕΝ αλλάζεις καλό μου αγόρι, πάντα θα έχεις ανοσία στον έρωτα και το πολύ-πολύ να σε χτυπήσει ξόφαλτσα κανένα κρυολόγημα, να πεις πως αρρώστησες και με συνοπτικές διαδικασίες , σε συνδυασμό με ένα γερό αντιπυρετικό, να γίνεις σύντομα καλά..

Προς όλες τις επιλαχούσες κοπέλες που τυχαίνει να τυλίξουν στα δίχτυα τους έναν αμετανόητο εργένη ή ένα αγόρι με διχασμένη προσωπικότητα ( αναφέρομαι σε όσων η προσωπικότητα πάλλεται μεταξύ μονογαμίας και πολυγαμίας) :

ΚΑΝΕΙΣ δεν θα αλλάξει για εσένα. Θα αλλάξει λόγω κάποιων παροδικών καταστάσεων , μέχρι να θυμηθεί τον παλιό καλό του εαυτό και να επανέλθει στις παλιές «καλές» του συνήθειες!!! Και τότε εσύ καλή μου Barbie, θα αποτελείς παρελθόν, ξαναζεσταμένο φαγητό που ο κύριος βαρέθηκε να τρώει ή τέλος πάντων για να μη μακρηγορώ .. θα είσαι εκτός του προγράμματος του!

Γιατί πολύ απλά ακόμα και το μουστάκι να του ξυρίσεις , θα φυτρώσει καινούργιο! Και μπορεί να προτιμήσει τον εαυτό του, αξύριστο, έχοντας πλέον δοκιμάσει 2 διαφορετικές «εμφανίσεις».

Όσο για εσένα αγαπημένε μου «Μεμά» , βρες άλλο όνομα να σε βαφτίσουμε γιατί ο φίλος μας, φλώρος δεν έγινε , ούτε θα γίνει ΠΟΤΕ, με ή χωρίς μουστάκι!!

Mόνο ΜΙΑ στιγμή.... :)

Η ζωή είναι στιγμές…  Ακούγεται πολύ κοινότυπο… Passé , trés Banal κλπ , κλπ..

Αν όμως κάτσεις να σκεφτείς τι θυμάσαι από τη ζωή σου μέχρι τώρα θα διαπιστώσεις πως έχουν αποτυπωθεί μόνο κάποιες στιγμές στο μυαλό σου, που συνδέονται με πρόσωπα και καταστάσεις …
Ήμουν στο αμάξι μου, την ώρα που ο ήλιος αρχίζει και κουράζεται να στέκει εκεί ψηλά και παίρνει το δρόμο προς τη Δύση, αφήνοντας σε να αιωρείσαι ανάμεσα στο μεσημέρι και στο επερχόμενο βράδυ..


Περίμενα υπομονετικά το φανάρι ,ακριβώς πίσω από τις διαβάσεις.. Και ήταν η στιγμή που πέρασε από μπροστά μου η μυρωδιά του ζεστού καφέ .. Βιαστική , όπως βιαστικά κυλάει και η καφεΐνη στο αίμα και τονώνει ακόμα και τα πιο τεμπέλικα σου νεύρα.


Αχ αυτός ο καφές… Χωράει σε τόσες στιγμές.. Όταν είσαι μόνος σου και χάνεσαι σε δαιδαλώδεις σκέψεις.. Όταν είσαι με παρέα και γελάς με τις ώρες σχολιάζοντας και την «κουτσή Μαρία» που θα περάσει από δίπλα σου.. Όταν προσπαθείς να λύσεις το «Κυπριακό» με την σχέση σου αλλά στην τελευταία του γουλιά απελπίζεσαι γιατί ήσουν τελικά ο «αδύναμος κρίκος» και δεν μπορείς να βρεις λύση στο πρόβλημα σου.. Και ξαφνικά, ένα τσάφ.. ανοίγει η γη και σε καταπίνει, παρασύροντας μαζί σου και όλες τις ελπίδες σου για σωτηρία του μεγάλου «νησιού»..


Και δεν είναι μόνο το άρωμα του καφέ , μια στιγμή στη ζωή σου..

Είναι μια σκισμένη σελίδα περιοδικού με ένα απλοϊκό φατσάκι ζωγραφισμένο πάνω της, που φυλάς σαν χρυσό σε ένα παλιό ημερολόγιο, για να σου θυμίζει τις βαρετές ώρες του Αστικού Δικαίου, που εσύ αντί να κρατάς σημειώσεις, μουτζούρωνες φυλλάδες και χάζευες τις φωτογραφίες του κάθε «Σάκη» ευχόμενη να σου στείλει ο Παντοδύναμος μια μέρα ένα τέκνον ( ή καλύτερα τεκνό!) σαν αυτό!

Είναι και ο ήλιος που σου καίει το πρόσωπο ένα φθινοπωρινό μεσημέρι καθώς περιμένεις το λεωφορείο για να γυρίσεις κουρασμένος από τη σχολή..

Είναι οι φάλτσες νότες που μουρμουράς κάθε φορά που ακούς ή θυμάσαι το αγαπημένο σου τραγούδι..

Η στιγμή που αντί να κοιτάς μπροστά σου, τσέκαρες τα μηνύματα στο κινητό σου και πέφτεις στις σκάλες του μετρό με αποτέλεσμα να νιώσεις τόσο άβολα ώστε να κοιτάξεις  πίσω σου για να βεβαιωθείς ότι δεν σε είδε κανείς και μετά να σηκωθείς βιαστικά για να το βάλεις στα πόδια, έχοντας ένα κρυφό γελάκι ανακούφισης!!

Οι όμορφες στιγμές είναι τρισδιάστατες ζωγραφιές με ήχους και εικόνες.. Που κάπου –κάπου σου ψεκάζουν και αρώματα , ώστε την επόμενη φορά που θα μυρίσεις το ίδιο άρωμα να ξυπνήσει μέσα σου η ανάμνηση και να κρυφογελάς, κάνοντας όσους σε βλέπουν να απορούν τι έχεις πάρει!

Πολλοί ψάχνουν το μυστικό για να είσαι ευτυχισμένος..
Να μπορείς να χαμογελάς ακόμα και όταν πέφτεις και χτυπάς, όταν τα μαλλιά σου κατσαρώνουν από τη βροχή μην υπακούοντας στο ανελέητο «ψήσιμο» που είχαν υποστεί ώστε να στέκουν επιτηδευμένα  ίσια μπροστά στα μάτια των φίλων σου! Μπλα..μπλα..μπλα…

Και εγώ επιμένω και σου λέω ότι δεν μπορείς να είσαι μίζερος όταν γεμίζεις τους «τοίχους» σου με αυτές τις «μαγικές» τρισδιάστατες ζωγραφιές!!

Ας έχεις μόνο τσαλακωμένες φωτογραφίες να σου θυμίζουν τις τρέλες που έκανες..
Ας έχεις μόνο τελειωμένα στυλό ,ξεχασμένα σε ένα συρτάρι…
Άδεια κουτάκια από τσίχλες , εισιτήρια cinema και άλλα ανόητα «σκουπίδια» παραχωμένα σε κουτιά!!

Όλα αυτά και άλλα τόσα είναι αυτά που σε κάνουν να θυμάσαι τις όμορφες στιγμές σου και να γελάς!!!

Και επειδή μου κορνάρουν πριν καν ανάψει πράσινο (κλασικοί  Έλληνες οδηγοί!) ….

Adios Amigos , φιλούρες στις μουτσούνες σας!
      
  

H θεία μου...η Δίκη!

-Όπως έστρωσες θα κοιμηθείς….
Έτσι λέει μια παροιμία.  Σοφή ή όχι, δεν ξέρω. Πάντα είχα τις αμφιβολίες μου σχετικά με τις παροιμίες του λαού..
-Ρόδα είναι και γυρίζει.. Άλλο ένα «απόφθεγμα» βγαλμένο από τις εμπειρίες της ζωής.
*Έχω κουραστεί νομίζω, να παραλληλίζω τα λάθη μου με παροιμίες και να σκέφτομαι πως αν δεν «στρώσω καλά το κρεβάτι μου» , θα με τιμωρήσει η Θεία… Δίκη…

ΌΧΙ- δεν έχω κάνει καμία σκανταλιά, δεν έφαγα εγώ το γλυκό από το βάζο, δεν έσπασα ούτε εγώ το βάζο και αν στο κάτω-κάτω κατηγορηθώ για κάποιο «αποτρόπαιο έγκλημα»,σας δίνω το λόγο μου δεν ήμουν μόνη μου, είχα και συνεργό.  Όποτε Θεία Δίκη μου , εκτός του ότι δεν είσαι εσύ δική μου Θεία (εμένα τη Θεία μου τη λένε Μαρίκα) γιατί θα πρέπει να πληρώσω εγώ μόνο τα σπασμένα??

Ας τα πάρω με τη σειρά.
έστω  f(Χ)= Ψ ή πιο σωστά,
F(έγκλημα)= βάζο, (για όσους μισούσαν τα μαθηματικά, θυμίζω ότι
το έγκλημα στην προκειμένη περίπτωση είναι η Ανεξάρτητη μεταβλητή και το βάζο η εξαρτημένη. )
Τουτ’έστιν για να το κάνω κατανοητό, το βάζο παθαίνει ότι παθαίνει ανάλογα με τη βαρύτητα του εγκλήματος.
Και φυσικά το έγκλημα μπορεί να είναι αποτέλεσμα συνεργασίας ενός, δύο ή περισσότερων ατόμων.

Κρατάω ως ηθικούς αυτουργούς  του βάζου, μόνο 2 άτομα ,δεν μου αρέσει να μπλέκομαι με περισσότερους παράγοντες, εξάλλου κάθε εξωτερικός παράγοντας επηρεάζει διαφορετικά και ποικιλόμορφα το αποτέλεσμα.. Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι δηλαδή ( και άλλη παροιμία γαμώτο..)
Τέλος πάντων επί του θέματος, άπαξ και είναι ΔΥΟ σε ένα έγκλημα μοιράζονται την ευθύνη . ΕΚΕΙ θέλω να καταλήξω.
ΔΕΝ μπορείς αγορίνα μου να παίζεις στο παιχνίδι μου, να έχουμε κοινούς όρους στρατηγικής και να παίζουμε σε ΕΝΑ ταμπλό και ξαφνικά επειδή σε κάλεσαν να παίξεις σε παιχνίδι με περισσότερη δράση , παρατάς στη μέση το δικό μας και να αφήνεις εμένα «μόνη , σα το λεμόνι»… ή στην «καλύτερη» εκδοχή , να παίζεις παράλληλα και στα ΔΥΟ ταμπλό.
Γιατί αυτό δεν είναι ΔΥΟ , γίνεται ΤΡΙΟ. ( εγώ-εσύ ,το ένα ταμπλό, εσύ-αυτή, το άλλο ταμπλό!)

____________________
Σύνολο: 2 ταμπλό
               +3 άτομα
Ενώ εγώ στην αρχή είχα θέσει ως αυτουργούς , ΜΟΝΟ 2 άτομα.
Άρα η συνάρτηση μας παραβλέπει ένα σημαντικό ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ
Άρα κάναμε κάποιο λάθος. Αλλά δεν το έκανα μόνη μου, το κάναμε ΜΑΖΙ το λάθος.


*Άρα γιατί να μηδενίσει εμένα η δασκάλα ? Να μηδενίσει και εσένα.
Ταυτόχρονα παρακαλώ πολύ, όχι ετεροχρονισμένα.

Και επιτέλους για να καταλήξω εκεί που θέλω, γιατί ο συλλογισμός μου πετάει από το ένα θέμα στο άλλο και χάνεται μεταξύ αριθμών και λέξεων , παραπατάει μεταξύ συναισθημάτων και λογικής..

-ΔΕΝ πιστεύω ότι αν στρώσω το κρεβάτι μου κάπως λάθος, δεν θα κοιμηθώ καλά.
Μπορώ να ξεπεράσω τη δυσκολία, πολύ απλά. Παίρνω το μαξιλάρι μου και κοιμάμαι σε άλλο κρεβάτι, στον καναπέ ή ακόμα και στο πάτωμα προκειμένου να σου αποδείξω ότι μεγάλη μου σκασίλα για το στραβοστρωμένο μου κρεβάτι.
-Και σίγουρα η ρόδα γυρίζει… Εκτός και αν…. χαλάσει το γρανάζι!! οπότε και πάλι σου αποδεικνύω ότι εγώ έχω τρόπο άμα θέλω να κάνω τη ρόδα να ΜΗ ξαναγυρίσει, γιατί ΔΕΝ θέλω να με πατήσει!! Και αν η ρόδα επιμένει να θέλει να γυρίσει, θα την ξεφουσκώσω, εν ανάγκη θα λυγίσω τα σίδερα για να μην είναι πλέον ρόδα και να πάψει να γυρνάει!!!


***Τον λογαριασμό στο παιδί που έκλεψε στα επιτραπέζια μαζί μου και αρέσκεται σε ύπουλες λύσεις παιχνιδιού σε ΔΥΟ ταμπλό!! Ναι, ναι, σε αυτόν που ήταν μαζί μου όταν προσπαθούσαμε να λύσουμε τη συνάρτηση, στον ηθικό αυτουργό του εγκλήματος, σε αυτόν που η Θεία Δίκη θα φωνάξει για το σπασμένο βάζο!!!!

Θεία Δίκη?? Μην είσαι ΆΔΙΚΗ, τιμώρησε τον εξίσου ΔΙΚΑΙΑ όπως τιμωρείς και εμένα!!!

Ήρθες πάλι τρελό ….καρναβάλι…

Το καρναβάλι έχει περάσει, οι καρνάβαλοι όμως ξέμειναν! Και είναι ανάμεσα μας, στο μετρό, το τρένο, το λεωφορείο, τον προαστιακό μη σου πω και τον Υπερσιβηρικό!!!

Γιατί μπορεί να περιμένουν μια φορά το χρόνο να βάλουν τις στολές τους και να βγουν απενοχοποιημένα στους δρόμους, ως sexy νοσοκόμες, καλόγριες, δασκάλες (και τέλος πάντων ως οτιδήποτε με πρώτο συνθετικό το sexy) , αλλά παραβλέπουν το γεγονός ότι οι απόκριες έχουν τελειώσει και συνεχίζουν με μανία να φοράνε την ίδια «στολή» . Ή σχεδόν την ίδια, είπαμε κρατάνε το sexy και αλλάζουν το δεύτερο συνθετικό!

Γιατί ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ γυναίκα ρε παιδί μου, αν δεν φορέσεις τη ζώνη σου για φούστα, το κορδονάκι των παπουτσιών για εσώρουχο ( το must είναι να φαίνεται πάνω και κάτω από τη «ζώνη» το «κορδόνι») και το at least 15ποντο γοβάκι σου για να βγεις για πρωινό καφέ!!!!

ΒΑΣΑΝΙΖΟΜΑΙΙΙΙ! Βασανίζεται και η ψυχή μου σε ένα «ξένο» σώμα, γιατί νιώθω από άλλο πλανήτη όταν βάζω τις φόρμες μου και πηγαίνω για ψώνια, όταν τα αθλητικά μου πατάνε εκεί που οι γόβες των sex-wanna be-symbols, αφήνουν τρύπες στο διάβα τους.
Μήπως είμαι ιερόσυλη? Μήπως ατιμάζω το γυναικείο φύλο όταν δεν βάφω τα μάτια μου με αυτές τις αυστηρά επιτηδευμένες κατάμαυρες γραμμές πάνω από τα μάτια (ala Cleopatra) στις 8 ή στις 10 και στις 12 το ΠΡΩΙ??

THANKS GOD- με έκανες «εξωγήινη». Αν και νομίζω πως μου έδωσες και μια δόση λογικής!
Ευτυχώς που όταν ήμουν μικρή δεν είχα συνδρομητικά κανάλια σπίτι μου , να βλέπω τσόντες. Κι έτσι «αναγκάστηκα» να ακολουθήσω μεγαλώνοντας, τον δύσκολο δρόμο της ζωής. Αυτόν που «πρέπει» να ντύνεσαι κάθε πρωί για να βγεις έξω, που απαρνείσαι τα ακροβατικά σε γόβες στιλέτα-φονικά όπλα και που δεν βάφεσαι 360-365 μέρες το χρόνο σαν το τρελό καρναβάλι.

Και οκ, βλέπεις μικρά κοριτσάκια, με το μαλλί βαμμένο πλατίνα και λες, φάση είναι θα τους περάσει, μα προχωράς και βλέπεις και μεγαλύτερες βουτυροκοπέλες που το παίζουν μπεμπέκες και ψωνίζουν ρούχα από το παιδικό τμήμα!! Σφίγγονται να χωρέσουν στα στοιχειώδη ενδύματα , ξεβάφουν το μαλλί (ala Julia –την Εθνική μας σταρ Volume 69), σουφρώνουν χείλη, παίρνουν ύφος divas, ξαμολιούνται στους δρόμους και..όποιον πάρει ο χάρος!!(ή ορθότερα-όρθια,πλάγια,ξαπλωτά κλπ, όποιους "πάρουν" οι ίδιες!)
Ας μπει επιτέλους μια τάξη, ας «απαγχονιστούν» οι στραβοί σχεδιαστές που μπερδεύουν τα παιδικά πατρόν με αυτά των ηλικιών 17plus… Ή τουλάχιστον ας τους στείλουμε έναν οφθαλμίατρο.. Κλονίζεται το οπτικό μου νεύρο, καταρρέει το νευρικό μου σύστημα..

Τι άλλο θα δουν τα ματάκια μας σε εμάς τις.. καλόγριες! Γιατί εγώ προσωπικά τώρα που μεγάλωσα και μπορώ να δω χωρίς γονική συναίνεση πλέον τα xxx-κανάλια και να σερφάρω ελεύθερα στο διαδίκτυο , ή να σπάσω πλάκα με τον φίλο μου χαζεύοντας «ταινίες κουλτούρας» , αρχίζω και σιγουρεύομαι πως ο κόσμος μας έχει γεμίσει γυναίκες βγαλμένες από τέτοιες ταινίες «μεγάλου μήκους» (και βάθους!!! Βεβαίως βεβαίως!!!)

Τουλάχιστον ας αποκτήσετε έναν σοβαρό στόχο βρε κοπελιές μου, και ας αναβαθμιστείτε από απλές ΚΟΙΝΕΣ( με ΟΛΗ τη σημασία της λέξης) καθημερινές κομπάρσες σε ηθοποιούς με Α’ (το χειρότερο!) Β’ ρόλους! (εξαρτάται από τα γούστα της καθεμίας, αν αρέσκεστε σε απλό dueto ή επιδίδεστε από trio και πάνω...)
Γκούχου-γχούχου..βηχαλάκι, θα κρύωσα, η αλλαγή καιρού θα φταίει..


Τα ρουφιχτά φιλιά μου στις στραβωμένες σας μουτσούνες, που για να ξεστραβώσουν ή θα με λιθοβολήσουν ή θα με ντύσουν-«γδύσουν» σας και τις υπόλοιπες προαναφερόμενες «γυναικάρες!»

http://www.youtube.com/watch?v=ci97t51A0iA

"ΕΓΩ..Ο Απαισιότατος...ΦΙΛΟΣ..."

>Φίλος δεν είναι μόνο αυτός που θα σε πάρει να βγείτε για ποτό επειδή χώρισες και είσαι στις μαύρες σου.. Είναι  αυτός που θα παρατήσει το πιο ΙΝ party του μήνα, με τις πιο καυτές γκόμενες, για να έρθει σπίτι σου, να σε βρει κάτω από τόνους χρησιμοποιημένων χαρτομάντιλων , μουτζουρωμένη με την πάλε ποτέ πανάκριβη «αδιάβροχη» μάσκαρα σου, για να κάνετε μαζί voodoo στον «μακάριο» πρώην σου ενόψει χωρισμού!

>Φίλος δεν είναι μόνο αυτός που θα σε μεθύσει ώστε να ξεχάσεις τα λάθη και τα πάθη σου αλλά και αυτός που θα φροντίσει να σε ξεμεθύσει μετά με ένα καφέ hand-made ή έστω αγοραστό ρε παιδί μου.. Ας μην τον έχει φτιάξει με τα χεράκια του! Επειδή ή δεν έχει ούτε μπρίκι σπίτι του γιατί μένει μόνος του, ή γιατί θα στον κάνει τόόσο νερο-μπλούμ που θα προτιμούσες να πιείς ένα γύρο ακόμα σφινάκια και να ξεραθείς επιτόπου!)

>Φίλος δεν είναι μόνο αυτός που θα σου βρεί τον αμέσως επόμενο αντικαταστάτη της σχέσης σου, για να σε βοηθήσει να «πνίξεις» κάπου τον πόνο σου. Το μόνο που θα «πνίξεις» έτσι, είναι το ΚΟΥΝΕΛΙ, το οποίο μεταξύ μας, στο τέλος θα σου κάτσει και βαρύ γιατί δεν είσαι συνηθισμένη εσύ σε «λαγούς στιφάδο» αλλά σε ακριβό «χαβιάρι» που ικανοποιεί ΟΛΕΣ τις  «αισθήσεις» σου, όχι μόνο τις «βιολογικές» σου ανάγκες! Και ο νοών νοείτω …….! Φίλος λοιπόν είναι αυτός που θα σου επιβάλλει να «πάρεις το χρόνο σου» από τον έναν κούνελο στον άλλον και θα περάσει από εξονυχιστικό έλεγχο το υποψήφιο σου θύμα, ώστε να βεβαιωθεί ότι η softex δεν θα γίνει πλούσια εξαιτίας της επιπολαιότητας σου!

«Φίλε έλα απόψε που πονάω» δεν λέει ο Πουλόπουλος? Και ο Ρέμος το έχει πει και ο Πάριος και ο Μακρόπουλος και ο Οικονομόπουλος και ο κάθε Καημενό-πουλος που «πονάει» και ζητάει απεγνωσμένα μανίκι να μουσκέψει!

«Μην αντιστέκεσαι λοιπόν, κάνε ένα βήμα και εσύ!» Εσύ που θες να κατέχεις τον τίτλο του φίλου, όχι μόνο αυτού που «ενδιαφέρεται» να περνάει καλά αλλά και αυτού που θέλει να περνάει «δύσκολες ώρες» δίπλα σε αυτούς που νιώθει πραγματικά φίλους του.

>Φιλία δεν είναι μόνο οι ατελείωτες ώρες καφέ μαζί.. Το αχαλίνωτο clubbing παρέα, που συνεπάγεται αχαλίνωτα «όργια» εδάφους και αέρος ή στην καλύτερη, αγκαλιές με μια λεκάνη όπου θα εναποθέτεις κάθε 5 λεπτά ΟΛΟ τον εσωτερικό σου κόσμο.. Οι ατέρμονες ώρες πάνω από ένα τηλέφωνο την επόμενη, για ανταλλαγή εμπειριών και εντυπώσεων από το προηγούμενο βράδυ…

ΝΑΙ δεν λέω. Να είσαι και τέτοιος φίλος, αλλά αυτή είναι ΜΟΝΟ η μία πλευρά του νομίσματος.
Γύρνα και από την άλλη το δίφραγκο σου.
-Έχεις κρατήσει ποτέ τον φίλο σου να μην πέσει κάτω επειδή πολύ απλά στο δημοτικό δεν έμαθε να μετράει καλά και μπέρδεψε τα 5 ποτά με τα 5 μπουκάλια του Γιάννη του Περπατητή?
-Έχεις φτιάξει ποτέ ένα νερόπλυμα  για καφέ, να κάτσεις να ακούς με τις ώρες τους βαρείς «όρκους» του/της φίλης σου που σου λέει ότι «ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΝΑΚΑΝΩ ΤΑ ΙΔΙΑ ΛΑΘΗ» ή το άλλο κλισέ «ΧΩΡΙΣΑ, πάει τέλος, ήταν η τελευταία φορά που τον συγχώρεσα τον μ-λ-κ-3^Α! »
-Έχεις χάσει την διασκέδαση σου για να περάσεις μαζί με τον/την φίλη σου στιγμές κρίσης και υστερίας?

Ευκαιρίες να περάσεις καλά , με ένα ποτό στο χέρι και ένα τσούρμο άλλους να χτυπιούνται δίπλα σου σε ρυθμούς house, rnb ή καμμένου ελληνικού… υπάρχουν πολλές…
Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ όμως να είσαι ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ που θα επιλέξει ο άλλος για «χαρτομάντιλο» του ή για σάκο του box πάνω στα νεύρα του… ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ….

Ο πραγματικός φίλος, σε αγαπάει ακόμα και όταν σε βλέπει στις χειρότερες στιγμές αδυναμίας σου, εκεί που εσύ ο ίδιος μισείς τον εαυτό σου, ο πραγματικός φίλος, σου θυμώνει μα πότε και για τίποτα δεν σε βγάζει από την ζωή του, γιατί πολύ απλά ήσουν, είσαι και θα είσαι η προτεραιότητα του.. Ο πραγματικός φίλος, δεν σε τιμωρεί για τα λάθη σου και δεν προσπαθεί να σε αλλάξει, σε θέλει γι αυτόν τον «απαίσιο» χαρακτήρα που έχεις…

Δεν αυτοχρήζομαι –Η- καλύτερη super ouaou φίλη που ποτέ της δεν έκανε λάθη, όμως μπορώ με σιγουριά να παραδεχτώ ότι όταν αποκαλώ κάποιον φίλο μου, είμαι ικανή να τρέξω στις 5 τα ξημερώματα για χάρη του, να χαρώ με την επιτυχία του και να στενοχωρηθώ με την λύπη του, να παρατήσω ότι και αν κάνω, απλά γιατί θα είμαι η μία και ΜΟΝΑΔΙΚΗ που θα έχει ανάγκη να δει  ο ΦΙΛΟΣ MOY.. Γιατί εγώ ποτέ δεν θα κρατήσω κακία επειδή ο φίλος μου δεν με πήρε πίσω όταν είδε την αναπάντητη μου… Ας μη με πάρει ποτέ τηλέφωνο, φτάνει να ξέρω πως είμαι στο μυαλό του ως κάτι ξεχωριστό και όταν θελήσει θα ξέρει που να με βρει. Εξάλλου κάποτε, δεν υπήρχαν ούτε κινητά, ούτε τηλέφωνα, ούτε αυτά τα διαόλια τύπου msn/facebook/skype κλπ…

Εγώ «ο απαισιότατος» λοιπόν, δεν ζητάω με αυτόν τον τρόπο πίσω τους «φίλους» που αλλαξοπίστησαν επειδή δεν με δέχτηκαν όπως είμαι…
Θέλω μόνο, να ξέρω πως από εδώ και πέρα όταν θα δοκιμάζω τις αντοχές της καινούργιας αδιάβροχης μάσκαρας μου, θα με κοιτάνε μόνο όσοι μπορούν να δεχτούν τις παραξενιές μου χωρίς υστερίες, υπερβολές και εγωισμούς..

Γιατί πολύ απλά βαριέμαι να ψάχνω στη Νικολούλη αυτούς τους «φίλους» που επειδή οι καθημερινοί μας ρυθμοί δεν συμβάδιζαν αποφάσισαν να με διαγράψουν από την λίστα τους.

Τις φιλούρες μου, στις στραβωμένες σας μουτσούνες!
Οι κορυφαίοι νευρολόγοι συνιστούν ΞΥΔΙ!!!