Τελειώνει η αγάπη οΡεΕεε ;

Απόγευμα Πέμπτης και συγκεκριμένα Τσικνοπέμπτης, περίπου 7 παρά και εγώ κολλημένη στην κίνηση, να ακούω στο ραδιόφωνο περί του τριπτύχου «Τσικνοπέμπτη-Αγ. Βαλεντίνος-Καθαρά Δευτέρα» και άλλες θεωρίες συνομωσίας για να  «έχεις την καλύτερη αποκριάτικη στολή στο αποκριάτικο πάρτυ  του Σαββάτου»…..

Και ήταν η στιγμή που μου γεννήθηκε η περιέργεια για το « Αν η αγάπη τελειώνει».

Όλοι εσείς που έχετε πει σε κάποια φάση της ζωής σας ότι σας τελείωσε η αγάπη, τι ακριβώς αντιλαμβάνεστε ότι σας τελείωσε;! 

Η αγάπη τελειώνει, όπως λέμε ότι μας τελείωσε το χαρτί υγείας;;; Κωλόχαρτο ένα πράγμα;!

Ή είναι cappuccino που τον ήπιαμε και μας τελείωσε;;;

Μήπως με μεγαλύτερη φαντασία, είναι κομμάτι πάστα φλώρα;; Το γουστάραμε, το φάγαμε μας τελείωσε, άντε καρδιά μου άσπρο "πιάτο", καιρός να φάμε παρακάτω;;

Θα είναι εξεταστική. Από αυτές που αρχίζουν βαρετά, σου κατσικώνονται για κανένα μήνα, σε κάνουν να ξενυχτάς, να ξεφυσάς και να «σφίγγεσαι» και αφού σου «βγάλουν το λάδι», τελειώνουν, αφού πρώτα σε έχουν κόψει με «Τγιιιιία» (3), στα περισσότερα μαθήματα!

Και αν τελειώσει δηλαδή, σε εσάς που τελειώνει, δε ξεκινάει από την αρχή, για το ίδιο άτομο;; Ή μήπως για να φτάσει να «τελειώσει», δεν «άρχισε» ποτέ;;

Προσπαθώ να μπω στην παράλογη «λογική» μερικών από τους εκατοντάδες wanna be άντρες που θέλουν να μιλάνε για αγάπη, δόξα, τιμή και όλα τα εμετικά συναφή και που ξαφνικά με ένα απλό, συνοπτικό και άκρως κατανοητό «μου τελείωσε» ακυρώνουν πράξεις και .. απραξίες!

Και εκεί που είμαι πολύ κοντά να πιάσω το feeling όλων αυτών των ταλαίπωρων που τους «τελείωσε η αγάπη» και σημείωσαν στη λίστα του σούπερ μάρκετ, να πάρουν από μια, όταν αυτή θα βγει σε προσφορά μαζί με τα απορρυπαντικά για δύσκολους λεκέδες..

εκεί που ψυχανεμίστηκα τη «δυσφορία» όσων είναι στη δυσάρεστη θέση να ανακοινώσουν στο πάλαι ποτέ «άλλο τους μισό» πως η αγάπη τους, τελείωσε, όπως εύκολα τελειώνει η βενζίνη στο ξεχαρβαλωμένο παπάκι ενός καρμίρη..

εκεί συνειδητοποίησα τη μικρότητα και την ανικανότητα όσων βάζουν όρια στα αισθήματα! Και παράλληλα, την ικανότητα και τη δύναμη όλων αυτών που μένουν σαν «λιωμένο παγωτό» όταν του ανακοινώνεται πως «το παραμύθι τελείωσε», να κλείσουν τα αυτιά τους, να σηκώσουν τα δύο μεσαία τους δάχτυλα και να φωνάξουν χωρίς φόβο και με πολυυυυύ πάθος: « Άdε γαμή$ου ρε αρχίdιιιιι!»

«Άντε, γιατί και σε εμάς τους φαινομενικά υπομονετικούς, μας τελείωσε η υπομονή και αποκτήσαμε δυσανεξία στη μαλακί@, στην υποκρισία και στις ο,τι-νανιστικές αντικομφορμιστικές κΩλοβολεμένες Ψευτοαρσενικές συμπεριφορές!»

That awkward moment…!

Έρχεται λοιπόν αυτή η στιγμή που το παλιό σου pc κοντεύει σχεδόν να κρασάρει και μαζί με τα ροδοπέταλα, να «πετάξει» μια για πάντα, όλα τα αρχεία που του «φόρτωνες» επί χρόνια…

Και σε αυτό το σημείο, εσύ πρέπει να προλάβεις να ξεσκαρτάρεις ΤΙ από όλα αυτά θες να πάρεις ΜΑΖΙ ΣΟΥ και τι θα αφήσεις να «φάει» μια για πάντα η black hole μιας κατεστραμμένης και ξεπερασμένης τεχνολογίας..

Και είναι μέσα στους φακέλους με τις «Φωτογραφίες», όλη σου η φοιτητική ζωή, τα πάρτυ, οι εκδρομές, οι τρέλες, τα ξενύχτια, οι παλιοί κολλητοί, οι έρωτες, οι χυλόπιτες…  ΌΛΑ…

Όλα όσα κάποτε ορκιζόσουν πως ποτέ δε θα ξεχάσεις και όμως ξέχασες, γιατί δεν έβλεπες όλες αυτές τις φωτογραφίες … και γιατί ο χρόνος περνάει και το μυαλό δε συγκρατεί, παρά μόνο ελάχιστα πράγματα.

Χρειάστηκαν λίγα λεπτά για να ρίξω μια γρήγορη ματιά σε κάποιους από τους αμέτρητους φακέλους και να θυμηθώ όλες εκείνες τις στιγμές που είναι κομμάτι της ζωής μου και που αγνοούσα πως υπήρξε.

Μερικά λεπτά μέσα στα οποία βεβαιώθηκα πως είχα ως τώρα μια ζωή γεμάτη πανέμορφες στιγμές, όμορφους ανθρώπους και ανεκτίμητα συναισθήματα…

Κάποια άλλα άλμπουμ δεν τα άνοιξα ποτέ….

 Με ένα «απερίσκεπτο» delete διαγράφεις αρκετά αρχεία που δεν θες να δεις και να θυμηθείς. Ίσως από φόβο μη νοσταλγήσεις όσα δε μπορείς να ξαναφέρεις εδώ, μαζί σου, στο «τώρα».

Όσα άφησες στο «χθες» και ποτέ δε θα ξαναζήσεις..

Πάντα έλεγα πως «αυτή τη στιγμή δε θα την ξεχάσω ποτέ»… και «αυτή τη στιγμή δε θα την ξεχάσω ποτέ»…. και «αυτή τη στιγμή δε θα την ξεχάσω ποτέ»…. και «αυτή τη στιγμή δε θα την ξεχάσω ποτέ»… και «αυτή…….» και «αυτή…..» και «αυτή…..» και «αυτή…..» ………………

Πόσο εύκολα με ένα delete ξεχνάς για "ΠΑΝΤΑ".. Ή προσπαθείς να ξεχάσεις, όπως λένε και στο «χωριό» μου “some parts of your life” .. Ναι, αυτά τα γ@μω-parts μπορεί με τα χρόνια να ξεχαστούν, οι άνθρωποι όμως, θα μένουν για πάντα μέσα μας, στο μυαλό και στην καρδιά μας..

So in a manner of speaking
I just want to say
That just like you I should find a way
To tell you everything
By saying nothing…..

You are so ... :)

Πιέζεις  το χρόνο να «τρέξει», για να προλάβεις να δεις τι θα συμβεί «μετά»…

Κρατάς την ανάσα σου, να μην περάσουν τα λεπτά που θα σε πάρουν μακριά από αυτό που θες…

Όσο γρήγορα όμως και αν τρέξεις, τίποτα δε θα έρθει πιο γρήγορα …

Όσο και αν σφίγγεις επίμονα τις γροθιές σου για να σταματήσεις το χρόνο που «τρέχει», τίποτα δε θα σταματήσει…

Γιατί όλα έρχονται την κατάλληλη στιγμή…

Και αν δεν έρθουν ποτέ, ίσως να μην άξιζε να έρθουν…

Όταν ένας «κύκλος» κλίνει, ένας άλλος αναμένεται να ανοίξει...

Και αν δεν έρθει αυτό που τόσο περίμενες, μη το βάζεις κάτω..

Αν χάσεις ένα «λεωφορείο», θα έρθει και άλλο. Μπορεί να αργήσει λίγο, μπορεί να αργήσει και πολύ. Σίγουρα όμως κάποια στιγμή θα περάσει…

When you were here before

Couldn't look you in the eye

You're just like an angel

...

You float like a feather

In a beautiful world

I wish I was special

...

But I'm a creep,

I'm a weirdo

What the hell am I doing here?

I don't belong here

...

7ος οίκος στο.. Ζυγό !

-        -Τι ωροσκόπο έχεις?

-        - Κρυό..

-        -  …. Έχεις 7^Ο οίκο στο Ζυγό.. Απάντησε η συνάδελφος μου από το απέναντι γραφείο.

-       - Και τι σημαίνει αυτό?

-      -   Διάβασε μωρή.. 7^ος οίκος στον Ζυγό…

«…….Εσύ ΘΕΛΕΙΣ να παντρευτείς. Αν είσαι κοριτσάκι, ονειρεύεσαι από τα 5 σου το νυφικό που θα φορέσεις….  Σου αρέσει πολύ να σε προσέχουν και οι άνθρωποι που προσέχουν τον εαυτό τους  είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να υπάρξει δεξιά ή αριστερά σου σε μια φωτογραφία…..…»

Και κάπως έτσι πάταξα κάθε αναστολή στην πίστη που πρέπει να δείχνουμε προς αυτή τη μυστήρια επιστήμη της μελέτης των ζωδίων, των πλανητικών θέσεων, των έλξεων και των απωθήσεων, των εκλείψεων και όλων των λοιπών συμπαντικών φαινομένων που σχετίζονται άμεσα με τη συμπεριφορά μας, το χαρακτήρα μας ακόμη και τις πολυγαμικές μας τάσεις..

Ναι λοιπόν. Η μάνα μου ζορίστηκε να με βγάλει λίγα λεπτά νωρίτερα για να προλάβω να «βαπτιστώ» Αιγόκερως με ωροσκόπο Κριό, γεγονός που με χρίζει κάτοικο του 7^ου οίκου στο Ζυγό. Από μικρή με έντεινε με ροζ φουστανάκια, μου έβαζε φιογκάκια στα μαλλιά και μου αγόραζε κούκλες – μωρά τα οποία συνοδεύονταν από το μπανιερό, τις πάνες τους, τις αλλαξιές τους, όλα αυτά δηλαδή που σε μυούν ως μαμά στο κόσμο του παιδιού, πριν καν προλάβεις να ξεφορτωθείς από πάνω σου την παιδική ηλικία. Ψεύτικα μωρά, πιπίλες, πλαστικές πατάτες τηγανιτές και μικρογραφίες μιας κουζίνας είναι τα σκηνικά που συνθέτουν τον φανταστικό κόσμο αρκετών μικρών κοριτσιών που, με κάποιο τρόπο πρέπει να απασχοληθούν δημιουργικά όσο η μητέρα τους θα τρέχει εν εξάλλο, για  να προλάβει να κάνει όλες τις δουλειές του σπιτιού..

Λατρεύεις να ζουζουνίζεις μωράκια και φαντάζεσαι τον εαυτό σου να ζει σε ένα υπέροχα διακοσμημένο και αψεγάδιαστο σπίτι, που μυρίζει συνέχεια λεβάντα και Merito – για  ατσαλάκωτα σιδερωμένα ρούχα!- ντυμένη με μια glamorous βελουτέ ροζ φόρμα, να μαγειρεύεις για τον καλό σου μπάμιες, ρεβίθια και άλλα ζαρζαβατικά και να διαβάζεις παραμύθια στο παιδί σου ρίχνοντας κλεφτές ματιές στα μεσημεριανά κουτσομπολίστικα που παίζουν στην Tv..

Θες και περιμένεις, ένα πρίγκιπα να έρθει καβάλα σε ένα «άσπρο άλογο», με ένα μπουκέτο κατακόκκινα τριαντάφυλλα στο ένα χέρι και ένα μικρό κουτάκι στο άλλο… Να πέσει στα γόνατα, σκίζοντας παράλληλα το ακριβό του τζιν απ’ την ατσούμπαλη πτώση στο έδαφος, για χάρη σου, και να σου πει βγάζοντας ένα αστραφτερό δαχτυλίδι, που η λάμψη του θα φώτιζε τον ουρανό όταν θα έλειπε το φεγγάρι,

« Παντρέψου με. Είσαι η γυναίκα της ζωής μου…»

Και εσύ θα πεις δίχως δεύτερη σκέψη ‘ YES! I DO’!!! Θα παντρευτείτε με έναν absolutely Grande γάμο, θα πάτε για ταξίδι του μέλιτος σε κάποιο ξωτικό νησί, ή κάπου στην Ασία, στην Αίγυπτο, στην Ανταρκτική.. Και όταν θα έχετε βαρεθεί την κοσμοπολίτικη ζωή, θα επιδοθείτε στην διεύρυνση της οικογένειας και θα σέρνετε αγαπημένοι σαν 18ρηδες τα port bebe με τα μωρά σας, στα πάρκα κάθε Σαββατοκύριακο!  

ΌΛΑ αυτά και άλλα τόσα είναι οι σκέψεις που συγκατοικούν μαζί σου στον 7^Ο οίκο του Ζυγού, αν είσαι και εσύ μια από τις τυχερές σαν εμένα! Ένας οίκος με πολύ ρόζ, πολύ φαντασία, πολύ παραμύθι, μια πριγκίπισσα (εσένα) και φυσικά έναν όμορφο ιππότη – πρίγκιπα.. Και έζησαν αυτοί καλά και εμείς ακόμη καλύτερα, περιτριγυρισμένοι από κόκκινες καρδούλες, φιλάκια, αγκαλίτσες, μωράκια και όρκους αιώνιας αγάπης, πίστης και υποταγής!

Άρε μάνα! … Κάτι ήξερα που καθυστερούσα να βγώ! Λίγο παραπάνω να με κρατούσες, τώρα θα είχα τουλάχιστον έναν 7^ο οίκο στο Δίδυμο.. Ένας οίκος που δεν είναι ούτε πρότυπο  πίστης ούτε αφοσίωσης!!!!

Δεν θα είχα ουδεμία σχέση με νυφικά, με ουρές χιλιομέτρου, μονόπετρα , παρανυφάκια, πιστούς άντρες ( που ακόμη έχω τις αμφιβολίες μου για το που στο διάτανο κρύβονται! ) , παιδιά, σκυλιά, γατιά και κάθε είδους παράγοντα που συνθέτει το σκηνικό της επιτυχημένης οικογένειας!

Τι σου κάνει ένας 7^ος οίκος σε λάθος ζώδιο… Σκέτη καταστροφή.. !

“ Am I survivor” λοιπόν ;!

Καθαρίζεις το σπίτι, έχεις δυνατά τη μουσική, ουρλιάζεις  τραγουδώντας και μαζί με τη σκόνη που μαζεύεις με το σφουγγαρόπανο, μαζεύεις και τα δάκρια της «μαύρης χήρας» απορημένη γιατί επέλεξε εσένα η μοίρα ΄πάλι, για να «μαλλιοτραβήξει».. Και κάπου εκεί…

Μεταξύ των στίχων που μουρμουράς από το ξεχασμένο τραγούδι, που όλως τυχαίως έπαιξε την κατάλληλη στιγμή στο ραδιόφωνο, αναρωτιέσαι … “ Am I a survivor ?”

Ήσουν ανέμελη πάνω στο κότερο σου και λιαζόσουν , φωνάζοντας από χαρά, «άλλος για τη σκούνα μας;!» Μέχρι που η βάρκα σου, έμπασε νερά και η μόνη λύση για να σωθείς ήταν να πέσεις στη θάλασσα. Τι κι αν δεν ήθελες να πέσεις στα άγρια νερά, στη μέση του πουθενά,  θεωρώντας πως μπορείς να το παλέψεις μέχρι τέλους ;! Σου έδωσε μια αγκωνιά και μια σπρωξιά, ο καπετάνιος και σε πέταξε στα βαθιά, να κολυμπήσεις, χωρίς να προλάβεις να αντιδράσεις!

“ Am I survivor” λοιπόν ;

-Καπετάν Μήτσοοοο.. Ένα σωσίβιο μπορώ να έχω, παρακαλώ πολύ;;;; ! ! !

………..

Αν περίμενες την απάντηση του καπετάν Μήτσου, Τάκη, Σάκη, Μάκη, για να σε «σώσει» ίσως και τώρα να ήσουν σε φάση χώνεψης από κάποιο πεινασμένο «καρχαριοειδές» !

Σκάσε και κολύμπα!

-Και αν δεν ξέρω κολύμπι ;

Για όλα υπάρχει μια αρχή! Κούνα χέρια και πόδια, παιξ’το πρίμα μπαλαρίνα συγχρονισμένης κολύμβησης, βάλε τα κλάματα, φώναξε, βρίσε μα προσπάθησε !

Θα τα καταφέρεις ...

Μπορεί να σε δει τυχαία ένας γοητευτικούλης ψαράς που είχε βγει για παραγάδι με ντάλα ήλιο, και να σε «τυλίξει στα δίχτυα» του!

Μπορεί επίσης τυχαία, να σου φέρει ο άνεμος ένα ζευγάρι μπρατσάκια, με τον BOB τον Σφουγγαράκη ! Εδώ ολόκληρη ταινία με ομώνυμο τίτλο «όσα παίρνει ο άνεμος» έκανε αδιανόητο box office την δεκαετία του ’30 !

Ξέρεις ΠΟΣΑ ΠΑΙΡΝΕΙ Ο ΑΝΕΜΟΣ;! Και πόσα συνεπώς, φέρνει την κατάλληλη στιγμή στο κατάλληλο σημείο;!

Μην πνίγεσαι σε μια «κουταλιά νερό».. Οκ, μπορεί να μην είναι μικρή η κουταλιά. Για την ακρίβεια μπορεί να κολυμπάς στον Βόσπορο.. Μπορεί να σε γυροφέρνουν καρχαρίες και θαλάσσιοι κροκόδειλοι. Ακόμη και υδρόβια κοράκια!!!

Έχεις ελπίδες, αρκεί να το παλέψεις. Να κολυμπήσεις και να προσπαθήσεις να επιβιώσεις!

Αν κάποιος άλλος σε πέταξε στην άγρια θάλασσα χωρίς τη συγκατάθεση σου..

Σιχτίρισε τον, τον Μ@λ@κ@ !!!!!!!!! Μα κολύμπα!

Κανείς δεν ήξερε πώς να αντιμετωπίσει μια δυσκολία, μέχρι που τελικά του ήρθε ουρανοκατέβατη.

Φυσικά λοιπόν καλή μου, είσαι survivor!  

Και όταν θα φτάσεις στην ακτή, με τη δύναμη της θέλησης σου για επιβίωση, τότε θα κουνάς τα χέρια σου, αποχαιρετώντας τη βαρκούλα που πριν σε είχε «προδώσει» και τώρα βουλιάζει περιτριγυρισμένη από πιράνχας, θα προτάσεις επιδεικτικά και τα δύο μεσαία δάχτυλα σου στον καπετάνιο που σε έσπρωξε απερίσκεπτα και αλαζονικά, και θα φωνάζεις .... « πάρ’τα Μ@λ@κ@@@@@@» !!!!!!!!!!!!!!!

 

 

A piece of lemon cake...

Η γιαγιά μου έλεγε πως η μαγεία σε ένα γλυκό είναι η σωστή αναλογία των υλικών.

Το μυστικό κρύβεται στην ακρίβεια με την οποία θα ζυγίζεις όλα τα συστατικά, στην προσοχή κατά το ανακάτεμα και στο σωστό ψήσιμο. Σωστή θερμοκρασία και ακρίβεια στο χρόνο…

200 γραμμάρια βούτυρο
400 γραμμάρια ζάχαρη
Χυμός από 2 λεμόνια…

Σε μια σωστή συνταγή βασίζονται και όλες οι ανθρώπινες σχέσεις.

Είναι οι κατάλληλοι άνθρωποι που θα συναντηθούν..

Η χημεία που θα αναπτυχθεί μεταξύ τους..

Η ταύτιση δύο διαφορετικών κόσμων και απόψεων..

Η δύναμη της επιθυμίας τους να είναι ΜΑΖΙ, ένας δίπλα στον άλλον στα εύκολα και στα δύκολα..

Σίγουρα οι γλυκατζήδες θα έχουν μπει πολλές φορές στη διαδικασία να φτιάξουν ένα γλυκό.

Πολλές φορές η πρώτη επιτυχημένη προσπάθεια ήταν αυτή που τους ώθησε να επιδοθούν ένθερμα με το «χόμπι» της ζαχαροπλαστικής..

Άλλοι πάλι, ύστερα από μια πρώτη αποτυχημένη προσπάθεια, μια δεύτερη.. μια τρίτη.. μια τέταρτη… αποφάσισαν πως όχι μόνο δεν θα ξαναμπούν στην κουζίνα για να πειραματιστούν με την παρασκευή ενός  «γλυκού» αλλά ίσως δεν ξαναδοκιμάσουν ποτέ ένα γλυκό στην ιδέα ότι δεν θα ικανοποιήσουν τόσο όσο θα ήθελαν τα απαιτητικά τους γούστα…

Η γιαγιά μου λάτρευε την λεμονόπιτα. Ήταν αυτός ο συνδυασμός γλυκού και η αίσθηση ξινού που έμενε στο τέλος, στο στόμα σου, που μπέρδευε τις αισθήσεις σου και σου προκαλούσε περισσότερο εθισμό …

Κάπως έτσι είναι και οι σχέσεις. Ένα γλυκό. Άλλοτε επιτυχημένο και άλλοτε όχι.

Ή ακόμη καλύτερα, ας θεωρήσουμε τις σχέσεις ως ένα κομμάτι λεμονόπιτας.

Που χρειάζεται τα κατάλληλα υλικά και αυτήν την μυστική συνταγή για να «δέσει» και να πετύχει…

Και που στο τέλος, σου αφήνει αυτή τη γλυκόξινη αίσθηση στο λαιμό. 

Αυτή που σε καίει και από τη γλύκα αλλά και από την όξινη γεύση του λεμονιού . . . . .

Υ.Γ.: Τα συμπεράσματα και οι επιλογές δικές σας ! . . . . . 

« Απεταξάμην... την Περιέργεια?! »

Περιέργεια. Η ανάγκη του ανθρώπου να «εξερευνά» το μυστήριο, το άγνωστο, το κρυφό, το ΑπΑγΟρΕυμΈνΟ  !

Γουστάρουμε την ίντριγκα, το σασπένς, το παράνομο ..

Κρυφά ψου-ψου-ψου μεταξύ δύο κολλητών, πίσω από την πλάτη των υπόλοιπων της παρέας!

Σερφάρισμα στο ίντερνετ με τις ώρες, σε κοινωνικές σελίδες, κους-κουσο-χώρους, «καυτές ιντερνετικές-γραμμές», μέχρι τα ξημερώματα, όταν οι άλλοι νομίζουν πως έχουμε παραδώσει πνεύμα στον Μορφέα...

Σε*Ξ@κι, στα κλεφτά, με το boyfriend ή κάποιο άλλο  διπλό-τριπλό πιόνι του ερωτικού μας ταμπλό, κάτω από το φως του φεγγαριού, κοντά σε άλλους περίεργους.. ωτακουστές !!

Κάνουμε οτιδήποτε θα ανεβάσει την αδρεναλίνη μας στα ύψη, θα εξιτάρει τη φαντασία μας και φυσικά θα αποτελέσει  «μυστικό» καλά κρυμμένο από το διπλανό μας.

Είναι η βαθύτερη ανάγκη του ανθρώπου να «εξερευνήσει» μόνος του, το «άγνωστο» και να αποκτήσει ακόμη πιο ολομόναχος τη σκυτάλη της πρωτιάς στη λύση των «σκοτεινών» μονοπατιών της μαΛ#ακίας ?!

Ή μήπως είναι μια απλή σιχαμερή και κοινότυπη περιέργεια που κάποιοι άνθρωποι δεν θα πατάξουν ποτέ από πάνω τους, γιατί είναι εξαρτημένοι από αυτή και τρελαίνονται να εισχωρούν στα «άδυτα» της, απαξιώνοντας τις αρνητικές συνέπειες της?!

……

- «Απεταξάμην την Περιέργεια τέκνον μου ???»

- « Απεταξ… ΠΟΤΕ!»

- «Απεταξάμην την Περιέργεια τέκνον μου ???»

- « Απεταξ… ΠΟΤΕ!»

- «Απεταξάμην την Περιέργεια τέκνον μου ???»

- « Απεταξ… ΠΟΤΕ!»

Προσοχή λοιπόν κουτοπόνηρα γατάκιααααα !!

Γιατί στο βωμό της Περιέργειας , πολλοιιιί ήταν οι «πιστοί» που θυσίασαν τα πάντα!

Και όπως λέει και το σοφό ρητό και είναι γνωστό τοις πάσι… 

« Η περιέργεια στο τέλος την σκότωσε τη γάτα!»

Και τη γάτα… και τα κουτοπόνηρα γατάκια της!

Υ.Γ. Δεν περίμενα πως θα έβρισκα και τραγούδι που να εξυμνεί την "νόσο και την μακακία σας!"