Δεν έχω σπίτι.
Ούτε μπροστά, ούτε πίσω.
"Έχετε σε κάποιον να μιλήσετε?" Με ρώτησε η κοπέλα στο ταμείο..
"Κανέναν"...
Έβαλα τα ψώνια βιαστικά στη σακούλα και έφυγα μονολογώντας.
Κάποιες φορές αγανακτώ που δε μπορώ να αγαπηθώ.
Που δε μπορώ να με αγαπήσω.
Ύστερα σωπαίνω και προχωράω.
Δεν κλαίω.
Δεν μου επιτρέπω να κλάψω.
Απλώς προχωράω.
Αγανακτώ και προχωράω.
Και ονειρεύομαι.
Πως είμαι θάλασσα.
Αέρας.
Σύννεφο με βροχή ή ήλιος καλοκαιρινός.
Βάζω δυνατά τη μουσική μου και περπατάω..
Και συνεχίζω..
Όπως ξέρω μόνο εγώ να προχωρώ.
Με το κεφάλι ψηλά,
Με το κεφάλι σκυφτά.
Σέρνομαι και περπατώ..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου